فیل ویلایتو از انتخابات در ایران می گوید

ائتلاف سرمایه داران ایرانی،آمریکایی ها و صهیونیست ها علیه احمدی نژاد

phill vilaito

"فیل ویلایتو"‌ فعال صلح طلب مقیم آمریکا در مطلبی که در (Monthly Review) به تحلیل وضعیت ایران در شرایط بعد از انتخابات ریاست جمهوری پرداخته است.
وی نوشت: آنچه اکنون در ایران رخ می دهد مناقشه میان دو نیرویی است که هر یک نماینده میلیون ها نفر از مردم هستند. در هر دو سو افراد خوبی وجود دارند و موضوعات مطرح پیچیده است. لذا پیش از ورود به موضوع حمایت از یک طرف این بحث بهتر است که نگاهی از نزدیک به این جریان داشته باشیم.
آیا در انتخابات تقلب شده است؟
در غرب ما عادت کرده ایم که گمان کنیم احمدی نژاد یک دیکتاتور سرسخت است که حالا هدف خشم شهروندان به پا خاسته قرار گرفته است و موسوی و طرفدارانش به عنوان "مردم ایران" معرفی می شوند و در همان حال احمدی نژاد به عنوان کسی که تقریبا همه حامیان او را ارتش و سپاه پاسداران و بسیجیان داوطلب تشکیل می دهند دیده می شود. اما این یک برداشت اشتباه است و یکی از نتایج این واقعیت است که در غرب اندک ناظرانی هستند که به موضوع طبقات اجتماعی در ایران علاقمندی نشان دهند. از 71 میلیون جمعیت ایران حدود چهل درصد روستانشین هستند و اکثرا در زمره قشر کم درآمد جامعه قرار دارند. به این رقم فقرای شهر نشین و کارگران را نیز اضافه کنید تا به رقم دو سوم جمعیت برسید یعنی بخشی از جمعیت که بیشترین بهره اقتصادی را از انقلاب 1979 داشته است.
احمدی نژاد نیز که در منطقه روستایی فقیر و سپس در جنوب تهران می زیسته از حمایت قشر فقیر به رغم مشکلات اقتصادی عمدتا ناشی از کاهش شدید قیمت نفت پرداخته و به بهبود خدمات و سوبسید برای فقرا اقدام کرده است. لذا از این ترکیب جمعیتی منطقا می توان نتیجه گیری کرد که احمدی نژاد می تواند دو سوم آرا را به دست آورده باشد.
این نتیجه را یک نظرسنجی بزرگ درباره رای دهندگان که از سوی بنیاد برادران راکفلر تامین مالی شده و سه هفته قبل از انتخابات از جانب سازمانی به نام "فردای بی ترور – مرکز عقاید جمعی" برگزار شده تایید می کند. این تشکیلات دقیقا یک گروه دست چپی نیست و هیات مشورتی آن شامل افرادی مانند "جان مک کین" سناتور آریزونا و نامزد پیشین ریاست جمهوری و "لی همیلتون" و "توماس کین" دو رئیس مشترک کمیسیون بررسی واقعه یازده سپتامبر و "ویلیام فریست" رهبر پیشین اکثریت در سنای آمریکا می باشند. در اینجا نظر نویسندگان گزارش این تشکیلات "کن بالن" و "پاتریک دوهرتی" درباره انتخابات که بعد از انتخابات در واشنگتن پست به چاپ رسید نقل می شود:
"بسیاری از کارشناسان مدعی هستند که رای بیشتر برای پیروزی احمدی نژاد در انتخابات نتیجه تقلب و دستکاری در آرا بوده اما نتیجه نظرسنجی عمومی ما در سطح ملی در ایران سه هفته قبل از انتخابات نشان داد که احمدی نژاد با تعداد آرایی بیش از نسبت دو به یک و بالاتر از نتیجه انتخابات بر رقبای خود برتری داشته است."
از فیل ویلایتو سوال می شود که در ایران دو سوم جمعیت کمتر از 35 سال سن دارند و موسوی رای جوانان را به دست آورده است، اینطور نیست؟
- ویلایتو میگوید: "دوباره از "بالن" و "دوهرتی" نقل می کنم: "اکثر تفاسیر جوانان در ایران و نیز اینترنت را نشانه هایی از تغییر در این انتخابات تلقی کرده اند. اما در نظرسنجی ما معلوم شد که تنها یک سوم از ایرانیان به اینترنت دسترسی دارند و این در حالیست که جوانان 18 تا 24 ساله مهم ترین بخش جمعیتی در میان تمام گروه های سنی طرفدار احمدی نژاد بوده اند. تنها گروه جمعیتی که در بررسی ما نشان داد طرفدار موسوی بودند و یا قابلیت رقابت با احمدی نژاد را داشتند در میان دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه ها و ایرانیانی با بیشتری در آمد دیده می شدند." بنابراین مردم به تناسب کیف پول خود و فارغ از سن و یا نژاد خود رای داده اند و در ایران تعداد مردم فقیر بسیار بیشتر از مردم طبقه متوسط است.

نویسنده سپس با استناد به گزارش های رسانه های مختلف بخش هایی از این مطالب را با تاکید بر اقداماتی که تظاهرکنندگان برعلیه نیروی انتظامی و برخی اماکن عمومی انجام داده اند تشریح کرده و در مجموع تظاهرکنندگان را به عنوان مقصرین اصلی درگیری ها معرفی کرده است.
در این گزارش همچنین به یک برنامه عملیات سیا بر علیه ایران در دوران بوش اشاره می کند که به گفته سیمون هرش خبرنگار نیویورک تایمز در کنگره تحت کنترل دمکرات ها یک بودجه 400 میلیون دلاری به آن اختصاص یافته بود و نیز حمایت آمریکا از سازمان منافقین که اجازه یافته بود از خاک عراق برعلیه ایران اقدام کند.
نویسنده درباره دیگر انواع دخالت های آمریکا در ایران می نویسد که با توجه به اینکه ایرانیان معترض از جمله از سرویس "تویتر" استفاده می کردند دولت آمریکا چند روز بعد از تظاهرات از این سرویس درخواست کرد که یک برنامه ارتقا فنی در این سیستم را که میتوانست سبب اخلال در استفاده از آن توسط کاربران ایرانی شود را به تاخیر اندازد. ضمنا سرویس جهانی "گوگل" نیز چند روز بعد یک سرویس به زبان فارسی را راه اندازی کرد. همچنین سرویس "فیس بوک" بزرگترین شبکه اجتماعی برروی اینترنت یک سرویس به زبان فارسی ایجاد کرد.
وی به برخی ایرانیان به عنوان نمونه اشاره می کند از جمله فردی به نام رویا حکاکیان شاعر و نویسنده یهودی مذهب که از اعضای پایه گذار مرکز اسناد حقوق بشر ایران است که بخشی از پول آن را وزارت خارجه آمریکا می دهد و نیز از اعضای جوان شورای روابط خارجی آمریکا محسوب می شود.
به گفته وی این فرد که برخاسته از یک قشر بسیار کوچک جامعه ایران است می خواهد خود را نماینده جامعه ایران معرفی کند وی در سال 1984 به آمریکا رفته و خودرا با زندگی مدرن آمریکایی در تعارض ندیده است اما نویسنده به تجربه خود در سفری در سال 2007 به ایران به عنوان یکی از فعالان صلح طلب اشاره می کند و می گوید در این سفر با وجوه بسیار متنوع و واقعی زندگی ایرانیان در نقاط مختلف روبرو شده که با تصویری که اغلب ایرانیانی از این دست در خارج ارائه می کنند، کاملا متفاوت است.
نویسنده در ادامه به سازمان های مختلف مخالف ایران از جمله کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آی پک) به عنوان سازمان های تنرو ضد ایرانی می پردازد. این تشکیلات در 1953 تاسیس شده و هم اکنون یکصد هزار عضو دارد که به گفته نیویورک تایمز مهم ترین سازمان موثر بر روابط آمریکا و اسرائیل است که تاکنون ده ها لایحه و قطعنامه را بر علیه ایران تدارک دیده است. وی از موسسه سیاست گذاری در خاورنزدیک در واشنگتن نیزبه عنوان یک سازمان صاحب نفوذ نام می برد که در 1985 تشکیل شده و شامل "گروهی کوچک از امریکاییان صاحب فکر است که متعهد به پیشبرد منافع آمریکا در خاورمیانه هستند."
از افراد عمده این تشکیلات "مارتین ایندیک" مدیر عامل آن و معاون پیشین مدیر بخش تحقیقات در آی پک و "باری واینبرگ" معاون پیشین ریاست آی پک و بنیان گذار یک کمیته اقدام سیاسی طرفدار اسرائیل به نام "شهروندان سازمان یافته پک "‌می باشد. شوهر واینبرگ یعنی "لارنس واینبرگ" نیز رئیس افتخاری هیات رئیسه "آی پک"‌است. هیات مشاورین این سازمان را افرادی مانند هنری کیسینجر وارن کریستوفر لارنس ایگل برگر و نیز ریچارد پرل دستیار پیشین وزیر دفاع تشکیل می دهند که همگی سیاستمدارانی دست راستی و متعهد به حفظ سلطه آمریکا بر خاورمیانه هستند.
نویسنده در بخشی از این گفتگو به تشریح برخی وجوه زندگی در ایران و از جمله وضعیت زنان اشاره می کند. به گفته وی برای زنان در ایران پوشش دارند اما نسبت به دیگر کشورهای اسلامی مانند افغانستان راحتی بیشتری در پوشش دیده می شود و علاوه بر آن زنان ایرانی از امکانات اجتماعی و اقتصادی مساعدی سود می برند که نتیجه انقلاب اسلامی است و به هیچ وجه با دیگر کشور های مسلمان مانند عربستان که زنها بسیار محدود هستند قابل مقایسه نیست.
وی به زندگی فعال زنان در ایران و مشاغل مختلف و امکانات تحصیلی آنان پرداخته و می گوید سی در صد پزشکان و شصت تا هفتاد در صد دانشجویان را زنان تشکیل می دهند و از امکانات پزشکی و بهداشتی متنوع برخوردارند و نتیجه گیری می کند که جای تعجب نیست که زنان کارورز در جامعه از دولت حمایت می کنند و در مقابل این طبقه متوسط سکولارتر و داراتر هستند که منبع اصلی مخالفت های ضددولتی به حساب می آیند.
وی در باره خطرات احتمالی که ایران را تهدید می کند ابتدا درباره تصمیم دولت اوباما به تعامل با ایران اشاره می کند و اینکه اوباما گفته که ایران حق توسعه صلح آمیز هسته ای را دارد مادام که قصد ساختن بمب نداشته باشد.
وی می گوید وضعیت فعلی ایران تنها مربوط به انتخابات و یا درخواست ها نیست بلکه درباره اقتصاد است که چه کسی آن را در کنترل دارد و چه کسی نفع می برد و نحوه اجرای اصل 44 قانون اساسی مطرح است که هیچگاه در رسانه های آمریکابه آن پرداخته نشده است. وی به نقش مهم نفت و گاز در اقتصاد ایران شامل سه بخش دولتی خصوصی وتعاونی اشاره می کند و می گوید این درآمد دولت به همراه بنیادهای خیریه بزرگ به فقرا کمک می کنند که خیلی بهتر از دوران شاه زندگی کنند و به همین دلیل فقر در ایران به یک هشتم گستردگی آن در دوران شاه رسیده است.
به گفته وی نحوه اجرای اصل 44 موضوع یک اختلاف مهم در سیاست ایران است. وی به موسوی به عنوان فرزند یک تاجر چای یاد می کند که بعد از تحصیلات معماری نخست وزیر شده و قول داده بود که خصوصی سازی را تسریع کند و وقتی اول بار اعلام کرد که داوطلب ریاست جمهوری است خواهان برچیده شدن اقتصاد مبتنی بر صدقه شد که این اشاره روشنی به خط مشی احمدی نژاد در تامین خدمات برای فقرا بوده است.
وی می گوید علاوه بر اختلاف طبقاتی و رویکرد آن ها به اقتصاد احمدی نژاد یک موضع مصالحه ناپذیر در برابر غرب دارد به ویژه دولت آمریکا دارد که منشا غرور ملی در ایران شده و تحسین مسلمانان شیعه و سنی در خاورمیانه را برانگیخته و از آنسو سبب دشمنی دولتهای سرکوبگر طرفدار آمریکا شده است.
وی می گوید: "تظاهرکنندگان  اکثرا جوانان شهرنشین تحصیل کرده و تاحدودی متمایل به فرهنگ غرب هستند. آنان ایده آلیست به نظر می رسند زنان در این جمع آرایش کرده هستند و از کلمات انگلیسی در شعارهایشان استفاده می کنند.
از تویتر و فیس بوک بهره میگیرند و خواهان آزادی های بیشتر مدنی و اجتماعی از نوع غربی هستند. لذا به سادگی می توان فهمید که چرا فعالان غربی به ویژه سفیدپوستان طبقه متوسط آنها را به خود نزدیک می دانند." به گفته وی در عین حال قدرت های غربی به این نهضت طرفدار دمکراسی به عنوان آغاز بالقوه یک انقلاب مخملی مینگرد که می تواند حکومت احمدی نژاد را که از حمایت آیت الله خامنه ای برخوردار است براندازد و یا دست کم به شدت تضعیف کند.
وی رهبر و رئیس جمهور ایران را به عنوان موانعی بر سر راه سلطه آمریکا در منطقه می خواند که در مقابله با امریکا و حمیات از فلسطین و مردم لبنان و حماس و حزب الله و نیز در نزدیکی هرچه بیشتر آنان به دولت های آمریکای لاتین جلوه یافته است. وی در عین حال می گوید البته این بدان معنا نیست که همه تظاهرکنندگان مرتجع و یا ساده لوح هستند و یا اینکه مطالبات مشروع ندارند و نیز به معنای تایید یکباره هرآنچه که دولت ایران انجام می دهد نیست.
وی می گوید مخالفین تنها مخالف دولت احمدی نژاد نیستند بلکه در مقابل میلیون ها نفر از طبقه کارگر در ایران هستند که می کوشند که از برنامه های اجتماعی مفید به حال آنان که متکی به درآمد نفت است دفاع کنند.
نویسنده مخالفین دولت احمدی نژاد را بخشی از جامعه معرفی می کند که نوعا از طبقه متوسط هستند و مورد حمایت ثروتمند ترین نیروهای طرفدار بازار آزاد در ایران قرار دارند. وی می افزاید در عین حال یک حمایت گسترده حتی در میان حامیان احمدی نژاد برای آزادی های بیشتر فردی دیده می شود و به همین جهت مسائل پیچیده ای مطرح است که در این موارد تنها مردم ایران حق دارند که تصمیم گیری کنند.
وی یک مسوولیت همفکران خود را مخالفت قوی با هرگونه تهاجم نظامی به ایران و نیز تحریم و هرگونه دخالت خارجی در امور ایران می داند و می افزاید "اگر ما درکسب این هدف موفق باشیم مردم ایران به خوبی قادر خواهند بود که سرنوشت خودشان را خود تعیین کنند."

 

/ 1 نظر / 9 بازدید
امیر هوشیاری

با تشکر از شما[گل]