تنفیذ، تحلیف، تکبیر

به یاد او که...

در روزهای اخیر اتفاقات شیرین زیادی به وقوع پیوست که در لا به لای آن حوادثی تلخ کم رنگ شد. دستور پی گیری صدمه زنندگان به مردم بی گناه، تنفیذ حکم رئیس جمهور به دست رهبر و تحلیف رئیس جمهور که امروز اتفاق افتاد.

- در مورد مسئله اول که خواست عمومی بود و بایستی با برخورد با چنین افراد خود سری که به جای پاسداشت نظام و هویت و کرامت انسان ها در نظام اسلامی به آن ضربه وارد کرده اند برخورد شود و به نظر من بایستی برای عاملان اصلی و مهم آنان مجازات هایی سخت تر از مهمترین خلاف ها در نظر گرفت. چرا که کرامت و جان انسان ها مهمترین چیز در نزد خداوند متعال است و "هر کس کسی را زنده کند انگار تمام انسان ها را زنده کرده و هر کس کسی را -به ناحق- بکشد، انگار همه را کشته"

- در مراسم تنفیذ برخی نکات جالب بود: عدم حضور هاشمی اولین نکته ای بود که به چشم می خورد و عمق احساسات میان احمدی ن‍ژاد و او را نمایان می کرد. حضور افشین قطبی، که با حضورش خود را در قلب من - که به خاطر گفتمان نویی که با فرهنگ صبور منشانه و با ادب خود به ورزش و به طور کل جامعه ایران وارد کرد او را دوست داشتم- محبوب تر کرد از نکات جالب توجه دیگر بود. سخنان احمدی نژاد که خود را خادم هفتاد میلیون ایرانی نامید از نکات برتر این جلسه بود. گزارشات و تحلیل های بسیار عجیب تلویزیون فارسی BBC نیز از نکات فرعی ماجرا بود. این شبکه یا تاکید بر صحنه بوسیدن شانه رهبر توسط احمدی نژاد و با مقایسه آن با چهار سال پیش که او دست ایشان را بوسیده بود این گونه تفسیر کرد که چون احمدی نژاد این بار دست رهبر را نبوسید، روابط این دو کمرنگ شده است. اما هر بیننده ساده ای هم با دیدن این مراسم می فهمید که در هنگام کرنش برای بوسیدن دست رهبر، ایشان احمدی نژاد را از این کار منع کردند و اگر به سخنان ایشان نیز گوش می کردند می فهمیدند که رهبر سرما خورده بود و بدین جهت احمدی نژاد را از بوسیدن دستش منع کرد و او به سمت شانه رفت. البته این اولین بار نیست که این به اصطلاح رسانه از تفسیر درست چنین مسائل ساده ای به دلیل نفع شخصی اش در نشان دادن غیر واقعیتی به رنگ برّاق لذت می برد و بییندگان را نیز همراه خود می بیند. برخی از مردم به دلیل اینکه اعتراضاتشان کاریکاتور انقلاب 57 خوانده شد شب با صدای بلندتری شعار دادند.

- در مراسم تحلیف، احمدی نژاد بار دیگر به این مطلب اشاره کرد که مهم نیست چه کسی به چه کسی رأی داده است و باید برای ساختن ایران تلاش کنیم. مراسم تحلیف امسال پر شور تر و با تزئین مجلس به رنگ های مختلف (احتمالاً به دلیل قرابت با روز میلاد منجی) برگزار شد. آقای لاریجانی هم بر تعامل و همکاری بیشتر مجلس برای درس دادن به غرب اشاره کرد و احمدی نژاد در پاسخ به برخی کشور های غربی از جمله آمریکا که از تبریک گفتن به او خودداری کرده بودند گفت: نه اخم شما و نه لبخندتان برای ملت ایران ارزشی ندارد (و همیشه با این جملات غرور آفرینش مرا مفتخر می کند).

تبریک نگفتن اوباما به احمدی نژاد و تبریک گفتن احمدی نژاد به او چند پیام دارد دارد و به نظر من مهمترین آن این است که احمدی نژاد به خواست ملت آمریکا با تبریک گفتن به اوباما احترام گذاشت و اوباما از این کار طفره رفت. او با این حال گفته که احمدی نژاد را رئیس جمهور ایران می داند چون مردم به او رأی داده اند. این مسئله تناقض آشکار سخنان وی در احترام به خواست ملت ها را نمایان می کند می تواند به پیشبرد کلام ایران در جهان به واسطه احترام به خواست ملت ها کمک کند.

/ 3 نظر / 7 بازدید
مامان مه یاس

تو چقدر آدم جالبی هستی همه چی را وارونه میبینیبترس از خدایی که یک روز برای ندیدن خیلی چیزها مواخذه مون میکنه

مریم

khili adame ahmaghi hasi na behtar begam kor ina hata sedaye adamaye mazlomo nashnidan javon ha ro par par kardan goom sho avazi

فرخی

بنام معبود خداونددرقرآن می فر ماید هر کس تقوا داشته باشد،به او فرقان(قدرت تشخیص حق از باطل) می دهم . وقتی کسی گرفتار نفسش هست مسلما مسیر را درست نمی رود احسنت بر رفیق عزیزم وزیریان خوشحالم که همچین همدلی دارم فان حزب الله هم الغالبون