یک بار برای همیشه: حکایت واردات چوب بستنی

سردار نقدی را همه به تئوری‌هایش می‌شناسند. او چندی پیش تصمیم گرفت تا خلأ نظریه‌پردازی در حوزه فوتبال را نیز پر کند. او از تئوری پیروزی تیم ملی ایران بر برزیل در صورت خواندن نماز شب پرده برداشت بدون آنکه پاسخی به پرسش منتقدان خود بدهد: «برزیل و اسپانیا با نماز شب پیروز می‌شوند یا زحمت و برنامه‌ریزی؟ چرا تنبلی را تئوریزه کنیم و دین را خفیف شماریم؟» در حالی که خداوند فرمود: "هیچ قومی به سرنوشت شوم دچار نمی شوند مگر به دست خودشان"..و دین ما دینی تشویق گر به تلاش در راه خداست که از تنبلی و عبادت ظاهری و صرف باز می دارد. باز شدن پای چوب بستنی به سیاست نیز مدیون زحمات سردار نقدی در ایراد سخنرانی‌های متعدد درباره همه چیز است. وی 6ماه قبل حین تئوری‌پردازی و نسخه پیچی برای اقتصاد مقاومتی گفت: «40 میلیون دلار چوب بستنی وارد کشور شده که هیچ نیازی به ورود این قبیل کالاها نیست. متاسفانه اقلامی همچون گل‌های مصنوعی، تسبیح، سجاده، اسباب‌بازی و... که خود ما توان تولید آن را داریم از خارج وارد می‌شود. آیا ما خود نمی‌توانیم آن را تولید کنیم؟»

این چنین بود که پای «چوب بستنی» برای نخستین بار به میدان سیاست باز شد. 


بعد از سردار نقدی نوبت به علی لاریجانی رسید. این بار رئیس یک قوه و سیاستمداری شاخص «چوب بستنی» را به دست گرفت: «حدود 80 میلیون‌دلار هر سال منابع از کشور خارج می‌شود و از آلمان چوب بستنی وارد می‌کنیم، چطور ما می‌توانیم اتم را بشکافیم اما نمی‌توانیم چوب بستنی بسازیم؟ باید برای تولید داخلی اراده وجود داشته باشد.»

 افول «چوب بستنی»
محبوبیت و کاربرد چوب بستنی نزد مخالفان دولت رو به افزایش بود تا اینکه ارائه چند آمار ساده این روند را متوقف کرد:
«براساس آمار رسمی گمرک جمهوری اسلامی ایران، کارخانه‌های تولید بستنی کشور (در بخش خصوصی و نه دولتی) در 12 ماهه سال 1390 حدود 42 میلیون دلار(و نه 80 میلیون دلار) چوب بستنی از کشور چین (ونه آلمان) وارد کرده‌اند و در مقابل این حجم از واردات که کمتر از 8 صدم درصد از کل واردات کشور است، تولیدکنندگان بستنی کشور بیش از 900 میلیون دلار بستنی تولید کرده‌اند که حدود 200 میلیون دلار آن به کشورهای همسایه صادر شده است.

اصولا چوب مناسب و استاندارد برای تولید چوب بستنی صرفا در دو کشور روسیه و استرالیا تولید می‌شود که بخش مهمی از این چوب به کشور چین منتقل شده و پس از آن است که غالب تولیدکنندگان بستنی در جهان، چوب بستنی مورد نیاز خود را از کشور چین وارد می‌کنند. اینکه چرا تولیدکنندگان بستنی در اقصا نقاط دنیا و از جمله ایران به سمت خودکفایی در موضوع تولید چوب بستنی نرفته‌اند ریشه در اصل بدیهی محاسبه هزینه-فایده در اقتصاد دارد که ترجیحات فایده‌گرایانه بستنی‌سازان بخش خصوصی کشور را به سمت واردات چوب بستنی هدایت می‌کند و دولت نیز امکان تکلیف قانونی به آنان را درخصوص خودکفایی در تولید چوب بستنی ندارد!»

احمدی ‌نژاد نیز یک بار در پاسخ به کنایه‌های علی لاریجانی و سایر منتقدان چوب بستنی گفت: «خیلی از کالاهایی که وارد می‌شود در امر تولید استفاده می‌شود. این چوب بستنی اگر وسط بستنی گذاشته شود و صادر شود چیز بدی است؟»

 حتی کاندیدای جناح راست هم باید به روز باشد

سردار نقدی و علی لاریجانی، آرام آرام دیگر سراغی از چوب بستنی نگرفتند. سردار نقدی چوب بستنی را از فهرست موضوعات سخنرانی‌اش حذف کرد و لاریجانی هم کوشید تا به عنوان رئیس‌مجلس بهانه‌های کارشناسی‌تری برای انتقاد از دولت پیدا کند.

سعید جلیلی در برنامه گفت‌و‌گوی ویژه خبری با استمداد از چوب بستنی بر نگرانی‌ها افزود. به خصوص که چوب بستنی مدت‌ها بود که به بهانه‌ای از رده خارج شده بود و حتی سردار نقدی هم سراغی از آن نمی‌گرفت. اینکه مشاوران اقتصادی سعید جلیلی چه می‌کنند، روشن نیست. کاندیدای جناح راست بودن منافاتی با آگاهی از شرایط روز و برخورداری از برنامه اقتصادی دقیق ندارد به‌خصوص اگر این کاندیدا دبیر شورای عالی امنیت ملی و برخوردار از دسترسی‌های اطلاعاتی کم‌نظیر باشد.

 منبع: (با تخلیص و ویرایش) روزنامه خورشید

/ 0 نظر / 9 بازدید