به یاد او که...

مدت ها شما را نمی شناختم و تنها به این اکتفا کرده بودم که شنیده ام مجتهدی روشنفکر هستید و برایم کفایت می کرد.. تا اینکه بحران اخیر فرا رسید و بیانیه های شما در دفاع از مردم مظلوم را می خواندم و باز امیدوار می شدم به شجاعت شما، که در میان سایر مجتهدین لب  به سخن گشودید و نترسیدید. تا روزها گذشت و شایعه ای پخش شد که شما به احمدی نژاد صفتی را نسبت داده اید که از نادرستی آن نیز آگاهید. باور نکردم - که این روزها به شنیده های غیر نمی شود اطمینان کرد- تا فیلم ماجرا را دیدم و به واقعیت آن پی بردم. کاری به این ندارم که مخالف احمدی نژاد هستید، حرفم با شرایط اجتهاد شماست که لابد "عدالت" از اولین ارکان آن بوده. چگونه صفتی را به کسی نسبت دادید که خود می دانید دروغ است؟ چگونه است که با مراجعه به دفتر شما حکم نسبت دادن این صفت به دروغ مجازاتی بزرگ دارد و شما خود در امانید؟ عالم بی عمل به چه ماند؟ آیا در آن روز بزرگ نیز از عتاب خداوند در امان خواهید بود؟

آقای صانعی، به عنوان یک خیر خواه، یک برادر کوچک و کسی که هیچوقت فکر نمی کرد بتواند به شما توصیه ای بکند به شما می گویم: مراقب خود باشید.

(به نقل از ثانیه نیوز:)

هر چند که مبحث توهین به مقامات رسمی کشور قبل از اینکه از دیدگاه حقوقی مورد بررسی قرار گیرد از دیدگاه اخلاقی باید مورد توجه باشد زیرا در جامعه‌ای که همگان ندای بستر سازی فرهنگی دارند یا از حلال و حرام الهی بحث می‌کنند پتانسیل‌های اخلاقی اهانت به رئیس جمهور باید سنگین‌تر از بار حقوقی آن باشد. در فضای اخلاق، توهین کننده از درون شرمنده می‌شود که خود سخت‌ترین نوع مجازات است. اما به هر جهت اگر کسی این چنین احساس شرمندگی ننمود، در قوانین کیفری ما چه راهکارهایی برای مقابله با این جرم اندیشیده شده است؟

درماده 608 قانون مجازات اسلامی آمده است که «توهین به افراد از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ رکیک چنانچه موجب حد قذف نباشد به مجازات شلاق تا 74 ضربه یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی خواهد بود.» بنابر این توهین به افراد جامعه درهر سطحی که باشند مورد تعقیب کیفری قرار خواهد گرفت.

در این رابطه باید به ماده 609 قانون مجازات اسلامی نیز توجه نمود: «هرکس با توجه به سمت، یکی از رؤسای سه قوه یا معاونان رئیس جمهور یا وزرا یا یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی یا نمایندگان مجلس خبرگان یا اعضای شورای نگهبان یا قضات یا اعضای دیوان محاسبات یا کارکنان وزارتخانه‌ها و مؤسسات و شرکت‌های دولتی و شهرداری‌ها در حال انجام وظیفه یا به سبب آن توهین نماید به سه تا شش ماه حبس و یا تا 74 ضربه شلاق و یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم می‌شود». بنابر این توهین به رؤسای سه قوه از جمله رئیس جمهور، جرمی است که مستوجب مجازات حبس یا شلاق می‌باشد. زیرا که رئیس جمهور علاوه بر شخصیت حقیقی خود، دارای شخصیت حقوقی «رئیس جمهور» می باشد که توهین به او، توهین به یک ملت تلقی می‌گردد.

مراجع دینی باید طوری رفتار کنند که نه تنها رفتار آنها برای مقلدین بلکه برای همه مسلمانان مورد احترام بوده و عدالت، عفت و سواد تخصصی از همه وجود آنان ببارد تا مرجعیت مفهوم خود را بیابد. در عرصه حقوق و قضاوت نیز آنان که در کسوت مرجعیت دینی هستند در برابر قانون با بقیه مردم یکسانند و اگر خدای ناکرده رفتاری خلاف عفت، ادب و عدالت از آنان صادر شود، نباید این افراد در پناه مرجعیت مصونیت یابند.

امام راحل در این باره می‌فرمایند: «خدا می‌داند که شخصاً برای خود ذره‌ای مصونیت و حق و امتیاز قائل نیستم. اگر تخلفی از من هم سر زند مهیای مؤاخذه‌ام». نگاه روحانیت خصوصاً آنان که بیشتر مدعی ارادت و مریدی امام راحل (ره) هستند باید به راه و سیره امام(ره) بیشتر شبیه باشد و نسل امروز حرکات و سکنات آنان را در مسیر امام (ره) ببیند، برای مثال وقتی فردی در قالب مرجع دینی به یک فرد مسلمان نسبت "حرام‌زاده" می‌دهد یا سوگند او در مجلس شورای اسلامی در مراسم تحلیف را "معصیت کبیره" می‌شمارد، مردم و حتی مقلدان احتمالی چه برداشتی از تقوای این فرد دارند؟

در خصوص اهانت و اتهام سخیف حرام ‌زاده به رئیس جمهور به رغم تکذیب دفتر مشارالیه متأسفانه مراجعه به فایل صوتی ایشان این خبر را تأیید می‌کند و اگر دروغگویی «معصیت کبیره» است باید گفت چنین اتهامی که فرد اتهام زننده را از دایره دین خارج می‌کند، چگونه می‌توان تعبیر و تفسیر کرد؟! (به یاد بیاورید ماجرای هاله نور احمدی نژاد را که بارها توسط انجمن اسلامی و ... مورد بزرگنمایی قرار گرفت و خدا را شکر که احمدی نژاد ادعای مرجعیت نکرده است! و خدا را شکر که آن ماجرا توهین به شخصی نبود)

به یاد او که...

ایران در حال گذار است. این جمله ای ست که بارها به آن فکر کرده ام. گذار در سیاست و فرهنگ و هنر و خلاصه همه چیز. نمود این تغییر و گذر نیز به چشم می آید چرا که از درون به بیرون اثر است. به هر جا که نگاه کنی نمونه های واضحی از این گذار را می بینی. در نقاشی های جدید و تیپ های جدید و خواسته های جدید و ... انگار در دوره ای هستیم به مانند دهه ۹۰ اروپا و آمریکا که مردم آن روزگاری را در حال و هوای دیگری بودند و اکنون به اشکال متفاوتی جلوه می کنند.

بسیاری بر این باورند که هوش ایرانیان بر بسیاری از ملت های دیگر سر است و برخی حتی آن را سرآمد تمام مردم جهان می دانند. سخنی به گزاف هم نیست و در مقام مقایسه که بر می آییم و هر کس را که با جهان آن طرف مرز مرتبط بوده می بینی همین را تایید می کند.

برایم جالب بود و البته نه دور از انتظار که نظر احمدی نژاد را درباره وزارت فرهنگ و ارشاد بدانم. علت بر کناری یا استعفای آقای صفار هرندی و سؤالاتی چنین. در مجله تازه منتشر "پنجره" که به انصاف با وجود اینکه منتقدانه می نویسد تا به حال منصفانه نوشته (هر چند تنها به معایب می پردازد اما به نظر شکل اصلاح شده و مناسب مجله توقیف شده "شهروند امروز" است) نکاتی را در این زمینه خواندم که تاییدی بود از زبان یک منتقد دولت در مورد مخالفت احمدی نژاد با گشت های ارشاد -شماره هشت مجله صفحه سیزدهم- : به نظر آقای علی مطهری، عضو فراکسیون فرهنگی مجلس این چنین می خوانیم که: "آقای رئیس جمهور نگاه خیلی بازی نسبت به مسائل فرهنگی دارد و قایل به نظارت بر مسایل فرهنگی و هدایت سیاسی نیست. به طور کل ایشان قایل به مسئولیت دولت در قبال عقاید و اخلاق جامعه نیستند و در عوض به فرهنگ باز اعتقاد دارد و در کلریا، اصل امر به معروف و نهی از منکر در حیطه دولت را قبول ندارد و نگاهش نگاه خاصی است. نگاه رئیس جمهور به فرهنگ همان رها شدگی فرهنگی است و همین مقدار نظارتی که در چهار سال گذشته وجود داشت را نیز قبول ندارد و قایل به یک جامعه باز در حوزه فرهنگی است که البته ما از این جهت به ایشان انتقاد داریم و این تفکر را تفکر اسلامی نمی دانیم. اختلاف ایشان با آقای صفار هرندی نیز بر سر همین مسئله است، زیرا قایل به رعایت ضوابط اسلامی در حوزه فرهنگی نیست و این هم به کشور ضربه خواهد زد."

جدای از این که رأی جناب مطهری را قبول ندارم، معتقدم حتی در زمان پیامبر (ص) نیز جامعه اسلامی جامعه ای باز بوده و اگرچه احکامی مثل تحدید فروش و مصرف مشروبات الکلی اجرا می شده اما مردان و زنان از بقیه جهات - حتی در مورد حجاب زنان غیر مسلمان- در آزادی کامل بوده اند. به نظر من حدود تعیین شده امروزه در ایران برای مردم جز فشار و در نتیجه طبیعی روانشناختی آن عصیان چیزی به همراه ندارد. حالا این ها را گفتم برای چه؟ برای اینکه جلوه ای از این بازگذاشتن فضا برای رشد فرهنگی و هنری را مرور کنیم.

یکی از جلوه های تغییر در ملل هنر و به طور شنیدنی "موسیقی" آن است. در هنر نیز عقیده بر این است که آثار بزرگ از روح بر می آید و هنر مند در لحظه خلق اثر به دنیایی دیگر متصل می شود و از توانمندی های خود فرا می رود. موسیقی در چهل سال اخیر در ایران تحول شگرفی یافته و از موسیقی اصیل و سنتی و در کنار آن رو حوضی به پاپ و اکنون به رپ و متال تغییر یافته است. شاید چنین تحولی در غرب نیز بی سابقه است. در نظر بگیرید که انواع موسیقی غربی تقریبا در چند دهه به وجود آمده و البته رشد آن ها در کنار هم بوده است. موسیقی ایرانی اما به خصوص در سال های اخیر همه مرزهای موجود در گذشته را شکسته و به اوج خلاقیت در همه زمینه ها دست یافته است. نمونه های آن را در کارهای پاپ احسان خواجه امیری- پاپ و رپ تی ام و گروه های دیگر جدید ایرانی و سنتی همایون شجریان می توان یافت. به غنا و غیر غنای آن فعلاً کاری نداریم! همین که جا برای کار این ها، اگر چه در خفا، باز بوده جای شکر دارد.

از مصادیق هوش ایرانیان همین بس که اکنون شاهد جذب مخاطب ایرانی در تمام نقاط جهان توسط گروه های فعال در داخل کشور -چه علنی و چه زیر زمینی- و جدا شدن آن ها از موسیقی اجرا شده در لوس آنجلس هستیم - برای این امر کافی ست به صدای ضبط ماشین ها کمی گوش دهیم-. نوای یکنواخت معین و داریوش و شهرام و ... که بدون هیچ پیشرفت قابل ذکری همچنان با ۶ و ۸ و ریتم ها و الفاظ قدیمی به کار خود ادامه می دهند باعث شده با ظهور پدیده هایی نو در کشور با اشعار با معنی و موسیقی و ریتم های ابداعی روند سریع تغییر سلیقه از داوود بهبودی تا ساسی مانکن طی شود و صنعت مخاطب دار موسیقی ایرانی دوباره به دست افراد داخل کشور بیفتد.

همانند موسیقی ایران توانایی پشت سر گذاشتن تمام دنیا را دارد. و این چنین است که در صنعت هوا فضا- سلول های بنیادی- ماهواره- صنعت انرژی هسته ای و ساخت برخی داروها جزو چند کشور انگشت شمار دنیا هستیم و به زودی در برخی رشته جزو تک ها خواهیم شد. باور به شعار "ما می توانیم" که شروع احمدی نژاد بود اما یک شعار فراموش شده ما ایرانی هاست و سر رشته این امر.

  بیان دروغ ها یی که شاید نتوان از راستی آن مطلع شد یکی از شیوه های تبلیغی رسانه های غرب و مغرضان داخلی شده. از آن جمله است:

1- ماجرای دولت هزار فامیل احمدی ن‍ژاد: یکی از این افراد که به نام باجناق ایشان نام گرفته بود (آقای زریبافان) از اقوام نزدیک یکی از دوستان من است. ایشان گفت که اصلاً‌چنین موضوعی صحت ندارد. با خودم گفتم: یکی ش که دروغ باشه، بقیشم معلوم نیست.. تا خود رئیس جمهور در تلویزیون شایعه را تکذیب کرد و دیگر از کسی صدایی در نیامد!

2- دروغ خواندن آمار های احمدی نژاد از سوی آقای موسوی: من هم شک کردم که نکند احمدی نژاد دروغ گفته باشد! به سایت بانک مرکزی رفتم و همه آمارهای احمدی نژاد درست بود. آمار 15 درصدی نرخ تورم هم نقطه به نقطه بود که با صحبتی که با کارشناسان اقتصادی داشتم مشخص شد که هر دو این اعداد قابل استناد هستند و البته عدد 25 درصدی سالیانه هم به گفته آقای رضایی بارها توسط رئیس جمهور اعلام شده بود. آقای موسوی با پوشاندن منبع آمار نمودار خود و خط زدن قسمتی از آن نموداری را ارائه کرد که چیز دیگری بود!

3- ماجرای کشته شدن 5 دانشجو در خوابگاه دانشجویی دانشگاه تهران: شایعه با پیدا شدن یکی از مقتولین (!) خاتمه یافت و مشخص شد بقیه این افراد هم ساکن کوی دانشگاه نبوده اند!

4- ماجرای کشته شدن علیرضا توسلی در بهشت زهرا بر اثر ضربه باتوم: پس از آن که صدای آمریکا و بی بی سی این قضیه را در دست گرفتند و جهت بهره برداری های وسیعتر از آن آماده شدند، گزارشی از پدر و مادر این نوجوان مشخص کرد که او بر اثر حادثه تصادف فوت کرده است.

5- ادعای گفته شدن قرابت نزدیک ظهور اما زمان از قول احمدی نژاد: در سایتی خواندم که این جملات را دال بر این نظر او نوشته بود: شخصی در سخنانی گفت که " شاید ظهور امام زمان 500 یا حتی 1000 سال دیگر هم اتفاق نیفتد، که احمدی نژاد گفته است «از کجا می‌گویی؟ اگر دلهای مردم متحول شد و همین امروز خواستند، آیا خدا دریغ می کند؟"  حال پیدا کنید علت این تفسیر از سخنی به این سلیسی را!

 ۶- و آخرین آن ها که امشب روشن شد مربوط به ا میلیارد دلار گم شده از حساب فروش نفت بود: آقای داوری عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی تهران گفت: از آنجایی که شرکت نفت اساسنامه ندارد و از آنجایی که این شرکت عامل فروش نفت است، دولت هر مقدار که نفت می‌فروشد، پول آن را ابتدا به حساب شرکت نفت و سپس به خزانه واریز می‌شود و در هر دولت هر رئیس جمهوری که توانایی بیشتری داشته باشد می‌تواند مقدار زیادتری از سود حاصله از فروش نفت را از شرکت نفت بگیرد. این مدرس دانشگاه گفت: در دولت نهم از میلیاردها دلار پول نفت تنها یک میلیارد در حساب شرکت نفت باقی ماند در حالیکه در دولت اصلاحات از 34 میلیارد دلار پول نفت در سال 83 حدود 6 میلیارد دلار باقی ماند. گفته های ایشان که در اردیبهشت ماه ارائه شده بود امشب توسط مقامات دیوان محاسبات کشور تایید شد و مشخص شد پولی گم نشده!

7- و باز هم دیشب (20/5) مشخص شد که موضوع ترانه موسوی هم که گفته می شد در نزدیکی یک مسجد دستگیر و کشته شده و جسد سوخته او را در حالی که به او تجاوز شده بوده  یافته اند، دروغ بوده! انگار باید به دروغ های این چنین عادت کرد! از آمریکا بعید است که با وجود پرنده هایی مثل B-2 spirit و مدل های بسیار جدیدتر از آن (که این مدل از رده خارج شده!!) و با هزینه های هنگفتی که صرف تبدیل شدن CIA به عنوان قدرتمند ترین پایگاه اطلاعاتی جهان می کند، چگونه نمی تواند از صحت و سقم چنین خبرهایی اطلاع یابد؟ البته پاسخ واضح است: نفع در این است! برای یک سناتور آمریکایی که عکس بزرگ این دختر را در مجلس به نمایش می گذارد چه باک، وقتی مردم آمریکا آنقدر سیاسی یا پیگیر نیستند که دنبال حقیقت ماجرا باشند و با دیدن آن عکس و سخنان دلخراش این مرد به هر حال از ایران متنفر یا متنفرتر می شوند؟ و در ایران هم که حالا با تکذیب هر خبری همه صدایشان در می آید که: نه! شما چوپان دروغگویید.. و در این حال حتی به خود زحمت نمی دهند تا با این مادر تماس بگیرند و از حقیقت مطلع شوند. چرا؟ منفعت!

 و اما اشتباهات رخ داده که هر چه زودتر بایستی عاملان آن مشخص و مجازات شوند:

 1- ضرب و جرح و کشته شدن تعدادی از مردم بی گناه در حوادث اخیر از جمله ندا آقا سلطان که اصلاً در منطقه تظاهرات نبوده است.

2- شکسته شدن شیشه بسیاری از خودروها و مغازه ها به دست افراد لباس شخصی!

3- ناسزا گوئی ها از سوی لباس شخصی ها

4- شلیک تیر از ساختمانی که می گویند متعلق به بسیج بوده

5- آتش زدن یک خانه که آتش آن به یک مسجد نیز کشیده شد

سخنی با معترضان:

می دانم که بسیاری از شما خواسته های منطقی دارید، من هم با آن قسمت از سخنان شما موافقم. اما آیا دروغ گویی یا توهین و ناسزا بایستی راه رسیدن به مطلوب قرار گیرد؟ به نظر من برخورد منطقی با مسائل بسیار بهتر نتیجه بخش خواهد بود. اگر قرار باشد شما با ما که به قول شما بدیم همان بکنید که بدان می کنند، در ذهن خود چه فرقی بین خود و ما قائل خواهید شد؟ پیامبر (ص) با کسی که بر سر او زباله ریخت چه کرد؟ علی (ع) در جنگ و بر بالای سر عبدود در قبال خشمش چه کرد؟ اگر قرار باشد شما نیز در جای بدکاران اکنون قرار گیرید و همانی باشید که این ها هستند، چرا شما باشید و این ها نباشند؟ آیا نباید با راه درست این گونه افراد را از سر راه برداشت؟ به خدا که اگر منطقی بودید با کلام شما همراه می شدم...هم اکنون هم آماده ام تا به بیان نظرات صحیح شما بپردازم و از این جا طلب جواب کنم..

بعضی گفته اند که به خاطر خون کسانی که در این راه کشته یا شهید شده اند باز نمی ایستند. قبول، خون انسان ها ارزشی بسیار زیاد دارد، اما آیا با خود اندیشیده اید با فرستادن عکس و فیلم و بیان سخنان صدور کشورهایی چون آلمان، فرانسه، انگلیس و آمریکا خون چه کسانی را لگد مال می کنید؟ گفته می شود که در حوادث اخیر حدود 26 نفر کشته/شهید شده اند. می دانید چند هزار نفر در طول جنگ ایران و عراق که به پشتیبانی و فروش آخرین سلاح های موجود در جهان آن روز، از جمله سلاح های شیمیایی همین کشورهایی که امروز سخنان آن ها را بازگو می کنید و برایشان فیلم و عکس می فرستید، کشته/شهید شده اند؟ آیا آن ها ایرانی نبودند؟ برادران و خواهران شما نبودند؟ از کیان شما دفاع نکردند؟

آیا بدان با خوبان یکسانند؟

برادران و خواهران من، اگر ما بدیم، شما خوب باشید 

مراسم تحلیف و رخداد های پس از آن حاوی نکات بسیار خوبی بود که ذکر آن ها جای دارد:

حضور چهره هایی چون افشین قطبی، محمد رضا شریفی نیا، جهانگیر الماسی، حسین رضا زاده و محمد صالح علا در این مراسم چشمگیر بود. بنا به گزارشات پس از این مراسم به خانه افشین قطبی حمله شد و او از قلب بسیاری از طرفداران که حامی آقای موسوی بودند نیز خارج شد.

سؤال: آیا افشین قطبی تغییر کرده؟

به نظر می رسد حضور در مراسم تحلیف بدون اجبار بوده است، این مسئله در عدم حضور چهره های شاخص دیگر منتقد دولت نمایان است. حال چرا افشین قطبی در جلسه ای شرکت کرده که نمایش تایید احمدی نژاد است؟ از نظر حامیان آقای موسوی، قطبی دیگر محبوب نیست اما آیا لحظه ای به این فکر می شود که شاید قطبی برای خود دلایلی دارد؟ آیا کسی که تا امروز به سمبل آوردن اخلاق به جامعه فوتبال، ورزش و ایران تبدیل شده بود به یکباره در خلاف جهت اخلاق گام بر می دارد؟! هنوز مدت زیادی از انتشار این تصاویر نگذشته بود که خبرهایی مبنی بر پاک شدن صفحه‌ی محمد رضا شریفی‌نیا و افشین قطبی در فیس‌بوک منتشر شد. آیا محمد صالح علا که به اصلاح طلبی رک در برنامه هایش مشهور شده به یک شبه تغییر کرده است؟ آیا محمد عطریانفر و ابطحی یک شبه دچار مشکل شده اند که همه اسناد توطئه را فاش می کنند؟ که بر فرض تهدید آنان باز هم باید گفت: آرمان اگر از منشأ حقیقت باشد، تهدید تو و خانواده ات نمی تواند خللی در رأی تو ایجاد کند.

مثال هایی دیگر از این دست نیز وجود دارند: فرهاد جعفری، نویسنده‌ی رمان پرفروش "کافه پیانو" در اظهاراتی پیش و پس از انتخابات، حمایت خود را از محمود احمدی‌نژاد اعلام کرد و دو نامزد اصلاح‌طلب را "چپ دموکرات‌نما" و "راست نادموکرات" خواند. در پی سخنان این نویسنده بسیاری از خوانندگان کتاب "کافه پیانو" در حرکتی اعتراضی کتاب‌های خود را به نشر چشمه، ناشر این کتاب، پس فرستادند. افراد دیگری که در این مراسم حضور داشتند عبارتند از: داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) یکی از چهره‌های مطرح تلویزیونی در زمینه‌ی برنامه‌های کودکان، جهانگیر الماسی، مجید مظفری، احمد نجفی، محمد رضا شریفی‌نیا، سیروس مقدم، محمد صالح علاء (مجری رادیو) و همچنین افرادی از عرصه‌ی ورزش نظیر حسین رضازاده، محمد مایلی‌کهن، علی کفاشیان و مهدی تاج.

نازخاتون در نوشته‌ای با عنوان "آقایان شما بدون مردم هیچی نیستید! هیچی!" چنین می‌نویسد: « درست یا نادرست، بنده فیلم و کتاب و برنامه‌ی ورزشی این آقایان را تحریم خواهم کرد. خون ندا و سهراب و اشکان و امیر و محسن و صدها نفر دیگر روی زمین ریخته شده، بعد این آقایان که وجود تک تکشان به مردم و حمایت‌های آنان بسته است، چهار زانو نشستند و لیچار گوش می‌دهند!" 

اگر این گونه پنداریم که این افراد با ندای مخالف خود چنین برخوردی دارند (که مثال آن در حمله عده ای به خانه قطبی و هراس همسر بی گناهش مشخص شد) چگونه در امان باشیم از آن ها، وقتی سمتی در دولت تشکیل شده احتمالی آینده داشته باشند؟ مگر نه این است که میز ها و قدرت ها می تواند انسان ها را به سمت بدی بکشاند، حال که این ها دستی به قدرت ندارند این چنین با صدای مخالف خود به جنگ بر می خیزند و دشنامش می دهند، وای به روزی که...!

به نظرم این افراد بایستی در افکار خود تجدید نظر کنند و به جای خط زدن قطبی ها از دل، نگاهی حقیقت جویانه و به دور از تعصب به ماجراهای اتفاق افتاده بیندازند، شاید همه چیز آن نباشد که من شنیده ام.. همیشه گفته اند که به دنبال حقیقت باش و حق را بشناس تا صاحبان آن را بشناسی. شناختن حق با افراد راهی بس به بیراهه است. مسلماً هیچ گاه طلا به گفته من و شما نقره نمی شود و نقره نیز طلا. و نیز "ناز خاتون" باید بداند که ارزش انسان ها بنا به گفته خداوند به تقوای آن هاست و ملاک پوچ بودن یا پر بودنشان به نظر من و شما نیست.

نکته دیگر اذعان آمریکا و برخی کشورهای اروپایی به منتخب بودن احمدی نژاد و سپس برائت از تبریک گفتن به وی بود؛ تناقضی آشکار در سخنان و ربط آن ها برای برداشتی درست، که وقتی انتخاب تایید شد یعنی وجود دموکراسی پذیرفته شد و وقتی به دموکراسی اذعان شد تبریک جزئی از مراسم طبیعی تمام کشور هاست، همان طور که احمدی نژاد به اوباما تبریک گفت.

مسلماً وجود تناقضات آشکار در نحوه برخورد و رفتار انسان ها بهترین دلیل بر دوری از حق است و نیازی به دروغ پردازی و داستان سرائی و واژه سازی ¹ ندارد.

مهدی وزیریان

 ¹ چنان که اخیراً وبلاگی به نام چرندیات کتاب آسمانی منتشر می شود و به مطالبی اشاره می کند از سر فهمیدن مغرضانه، نفهمیدن ناشی از جهل، ساخت تصاویر با فوتوشاپ و ویدئوهایی ساختگی، اگر سخن حق باشد نیاز به ساختگی بودن نیست 

ائتلاف سرمایه داران ایرانی،آمریکایی ها و صهیونیست ها علیه احمدی نژاد

"فیل ویلایتو"‌ فعال صلح طلب مقیم آمریکا در مطلبی که در (Monthly Review) به تحلیل وضعیت ایران در شرایط بعد از انتخابات ریاست جمهوری پرداخته است.
وی نوشت: آنچه اکنون در ایران رخ می دهد مناقشه میان دو نیرویی است که هر یک نماینده میلیون ها نفر از مردم هستند. در هر دو سو افراد خوبی وجود دارند و موضوعات مطرح پیچیده است. لذا پیش از ورود به موضوع حمایت از یک طرف این بحث بهتر است که نگاهی از نزدیک به این جریان داشته باشیم.
آیا در انتخابات تقلب شده است؟
در غرب ما عادت کرده ایم که گمان کنیم احمدی نژاد یک دیکتاتور سرسخت است که حالا هدف خشم شهروندان به پا خاسته قرار گرفته است و موسوی و طرفدارانش به عنوان "مردم ایران" معرفی می شوند و در همان حال احمدی نژاد به عنوان کسی که تقریبا همه حامیان او را ارتش و سپاه پاسداران و بسیجیان داوطلب تشکیل می دهند دیده می شود. اما این یک برداشت اشتباه است و یکی از نتایج این واقعیت است که در غرب اندک ناظرانی هستند که به موضوع طبقات اجتماعی در ایران علاقمندی نشان دهند. از 71 میلیون جمعیت ایران حدود چهل درصد روستانشین هستند و اکثرا در زمره قشر کم درآمد جامعه قرار دارند. به این رقم فقرای شهر نشین و کارگران را نیز اضافه کنید تا به رقم دو سوم جمعیت برسید یعنی بخشی از جمعیت که بیشترین بهره اقتصادی را از انقلاب 1979 داشته است.
احمدی نژاد نیز که در منطقه روستایی فقیر و سپس در جنوب تهران می زیسته از حمایت قشر فقیر به رغم مشکلات اقتصادی عمدتا ناشی از کاهش شدید قیمت نفت پرداخته و به بهبود خدمات و سوبسید برای فقرا اقدام کرده است. لذا از این ترکیب جمعیتی منطقا می توان نتیجه گیری کرد که احمدی نژاد می تواند دو سوم آرا را به دست آورده باشد.
این نتیجه را یک نظرسنجی بزرگ درباره رای دهندگان که از سوی بنیاد برادران راکفلر تامین مالی شده و سه هفته قبل از انتخابات از جانب سازمانی به نام "فردای بی ترور – مرکز عقاید جمعی" برگزار شده تایید می کند. این تشکیلات دقیقا یک گروه دست چپی نیست و هیات مشورتی آن شامل افرادی مانند "جان مک کین" سناتور آریزونا و نامزد پیشین ریاست جمهوری و "لی همیلتون" و "توماس کین" دو رئیس مشترک کمیسیون بررسی واقعه یازده سپتامبر و "ویلیام فریست" رهبر پیشین اکثریت در سنای آمریکا می باشند. در اینجا نظر نویسندگان گزارش این تشکیلات "کن بالن" و "پاتریک دوهرتی" درباره انتخابات که بعد از انتخابات در واشنگتن پست به چاپ رسید نقل می شود:
"بسیاری از کارشناسان مدعی هستند که رای بیشتر برای پیروزی احمدی نژاد در انتخابات نتیجه تقلب و دستکاری در آرا بوده اما نتیجه نظرسنجی عمومی ما در سطح ملی در ایران سه هفته قبل از انتخابات نشان داد که احمدی نژاد با تعداد آرایی بیش از نسبت دو به یک و بالاتر از نتیجه انتخابات بر رقبای خود برتری داشته است."
از فیل ویلایتو سوال می شود که در ایران دو سوم جمعیت کمتر از 35 سال سن دارند و موسوی رای جوانان را به دست آورده است، اینطور نیست؟
- ویلایتو میگوید: "دوباره از "بالن" و "دوهرتی" نقل می کنم: "اکثر تفاسیر جوانان در ایران و نیز اینترنت را نشانه هایی از تغییر در این انتخابات تلقی کرده اند. اما در نظرسنجی ما معلوم شد که تنها یک سوم از ایرانیان به اینترنت دسترسی دارند و این در حالیست که جوانان 18 تا 24 ساله مهم ترین بخش جمعیتی در میان تمام گروه های سنی طرفدار احمدی نژاد بوده اند. تنها گروه جمعیتی که در بررسی ما نشان داد طرفدار موسوی بودند و یا قابلیت رقابت با احمدی نژاد را داشتند در میان دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه ها و ایرانیانی با بیشتری در آمد دیده می شدند." بنابراین مردم به تناسب کیف پول خود و فارغ از سن و یا نژاد خود رای داده اند و در ایران تعداد مردم فقیر بسیار بیشتر از مردم طبقه متوسط است.

نویسنده سپس با استناد به گزارش های رسانه های مختلف بخش هایی از این مطالب را با تاکید بر اقداماتی که تظاهرکنندگان برعلیه نیروی انتظامی و برخی اماکن عمومی انجام داده اند تشریح کرده و در مجموع تظاهرکنندگان را به عنوان مقصرین اصلی درگیری ها معرفی کرده است.
در این گزارش همچنین به یک برنامه عملیات سیا بر علیه ایران در دوران بوش اشاره می کند که به گفته سیمون هرش خبرنگار نیویورک تایمز در کنگره تحت کنترل دمکرات ها یک بودجه 400 میلیون دلاری به آن اختصاص یافته بود و نیز حمایت آمریکا از سازمان منافقین که اجازه یافته بود از خاک عراق برعلیه ایران اقدام کند.
نویسنده درباره دیگر انواع دخالت های آمریکا در ایران می نویسد که با توجه به اینکه ایرانیان معترض از جمله از سرویس "تویتر" استفاده می کردند دولت آمریکا چند روز بعد از تظاهرات از این سرویس درخواست کرد که یک برنامه ارتقا فنی در این سیستم را که میتوانست سبب اخلال در استفاده از آن توسط کاربران ایرانی شود را به تاخیر اندازد. ضمنا سرویس جهانی "گوگل" نیز چند روز بعد یک سرویس به زبان فارسی را راه اندازی کرد. همچنین سرویس "فیس بوک" بزرگترین شبکه اجتماعی برروی اینترنت یک سرویس به زبان فارسی ایجاد کرد.
وی به برخی ایرانیان به عنوان نمونه اشاره می کند از جمله فردی به نام رویا حکاکیان شاعر و نویسنده یهودی مذهب که از اعضای پایه گذار مرکز اسناد حقوق بشر ایران است که بخشی از پول آن را وزارت خارجه آمریکا می دهد و نیز از اعضای جوان شورای روابط خارجی آمریکا محسوب می شود.
به گفته وی این فرد که برخاسته از یک قشر بسیار کوچک جامعه ایران است می خواهد خود را نماینده جامعه ایران معرفی کند وی در سال 1984 به آمریکا رفته و خودرا با زندگی مدرن آمریکایی در تعارض ندیده است اما نویسنده به تجربه خود در سفری در سال 2007 به ایران به عنوان یکی از فعالان صلح طلب اشاره می کند و می گوید در این سفر با وجوه بسیار متنوع و واقعی زندگی ایرانیان در نقاط مختلف روبرو شده که با تصویری که اغلب ایرانیانی از این دست در خارج ارائه می کنند، کاملا متفاوت است.
نویسنده در ادامه به سازمان های مختلف مخالف ایران از جمله کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آی پک) به عنوان سازمان های تنرو ضد ایرانی می پردازد. این تشکیلات در 1953 تاسیس شده و هم اکنون یکصد هزار عضو دارد که به گفته نیویورک تایمز مهم ترین سازمان موثر بر روابط آمریکا و اسرائیل است که تاکنون ده ها لایحه و قطعنامه را بر علیه ایران تدارک دیده است. وی از موسسه سیاست گذاری در خاورنزدیک در واشنگتن نیزبه عنوان یک سازمان صاحب نفوذ نام می برد که در 1985 تشکیل شده و شامل "گروهی کوچک از امریکاییان صاحب فکر است که متعهد به پیشبرد منافع آمریکا در خاورمیانه هستند."
از افراد عمده این تشکیلات "مارتین ایندیک" مدیر عامل آن و معاون پیشین مدیر بخش تحقیقات در آی پک و "باری واینبرگ" معاون پیشین ریاست آی پک و بنیان گذار یک کمیته اقدام سیاسی طرفدار اسرائیل به نام "شهروندان سازمان یافته پک "‌می باشد. شوهر واینبرگ یعنی "لارنس واینبرگ" نیز رئیس افتخاری هیات رئیسه "آی پک"‌است. هیات مشاورین این سازمان را افرادی مانند هنری کیسینجر وارن کریستوفر لارنس ایگل برگر و نیز ریچارد پرل دستیار پیشین وزیر دفاع تشکیل می دهند که همگی سیاستمدارانی دست راستی و متعهد به حفظ سلطه آمریکا بر خاورمیانه هستند.
نویسنده در بخشی از این گفتگو به تشریح برخی وجوه زندگی در ایران و از جمله وضعیت زنان اشاره می کند. به گفته وی برای زنان در ایران پوشش دارند اما نسبت به دیگر کشورهای اسلامی مانند افغانستان راحتی بیشتری در پوشش دیده می شود و علاوه بر آن زنان ایرانی از امکانات اجتماعی و اقتصادی مساعدی سود می برند که نتیجه انقلاب اسلامی است و به هیچ وجه با دیگر کشور های مسلمان مانند عربستان که زنها بسیار محدود هستند قابل مقایسه نیست.
وی به زندگی فعال زنان در ایران و مشاغل مختلف و امکانات تحصیلی آنان پرداخته و می گوید سی در صد پزشکان و شصت تا هفتاد در صد دانشجویان را زنان تشکیل می دهند و از امکانات پزشکی و بهداشتی متنوع برخوردارند و نتیجه گیری می کند که جای تعجب نیست که زنان کارورز در جامعه از دولت حمایت می کنند و در مقابل این طبقه متوسط سکولارتر و داراتر هستند که منبع اصلی مخالفت های ضددولتی به حساب می آیند.
وی در باره خطرات احتمالی که ایران را تهدید می کند ابتدا درباره تصمیم دولت اوباما به تعامل با ایران اشاره می کند و اینکه اوباما گفته که ایران حق توسعه صلح آمیز هسته ای را دارد مادام که قصد ساختن بمب نداشته باشد.
وی می گوید وضعیت فعلی ایران تنها مربوط به انتخابات و یا درخواست ها نیست بلکه درباره اقتصاد است که چه کسی آن را در کنترل دارد و چه کسی نفع می برد و نحوه اجرای اصل 44 قانون اساسی مطرح است که هیچگاه در رسانه های آمریکابه آن پرداخته نشده است. وی به نقش مهم نفت و گاز در اقتصاد ایران شامل سه بخش دولتی خصوصی وتعاونی اشاره می کند و می گوید این درآمد دولت به همراه بنیادهای خیریه بزرگ به فقرا کمک می کنند که خیلی بهتر از دوران شاه زندگی کنند و به همین دلیل فقر در ایران به یک هشتم گستردگی آن در دوران شاه رسیده است.
به گفته وی نحوه اجرای اصل 44 موضوع یک اختلاف مهم در سیاست ایران است. وی به موسوی به عنوان فرزند یک تاجر چای یاد می کند که بعد از تحصیلات معماری نخست وزیر شده و قول داده بود که خصوصی سازی را تسریع کند و وقتی اول بار اعلام کرد که داوطلب ریاست جمهوری است خواهان برچیده شدن اقتصاد مبتنی بر صدقه شد که این اشاره روشنی به خط مشی احمدی نژاد در تامین خدمات برای فقرا بوده است.
وی می گوید علاوه بر اختلاف طبقاتی و رویکرد آن ها به اقتصاد احمدی نژاد یک موضع مصالحه ناپذیر در برابر غرب دارد به ویژه دولت آمریکا دارد که منشا غرور ملی در ایران شده و تحسین مسلمانان شیعه و سنی در خاورمیانه را برانگیخته و از آنسو سبب دشمنی دولتهای سرکوبگر طرفدار آمریکا شده است.
وی می گوید: "تظاهرکنندگان  اکثرا جوانان شهرنشین تحصیل کرده و تاحدودی متمایل به فرهنگ غرب هستند. آنان ایده آلیست به نظر می رسند زنان در این جمع آرایش کرده هستند و از کلمات انگلیسی در شعارهایشان استفاده می کنند.
از تویتر و فیس بوک بهره میگیرند و خواهان آزادی های بیشتر مدنی و اجتماعی از نوع غربی هستند. لذا به سادگی می توان فهمید که چرا فعالان غربی به ویژه سفیدپوستان طبقه متوسط آنها را به خود نزدیک می دانند." به گفته وی در عین حال قدرت های غربی به این نهضت طرفدار دمکراسی به عنوان آغاز بالقوه یک انقلاب مخملی مینگرد که می تواند حکومت احمدی نژاد را که از حمایت آیت الله خامنه ای برخوردار است براندازد و یا دست کم به شدت تضعیف کند.
وی رهبر و رئیس جمهور ایران را به عنوان موانعی بر سر راه سلطه آمریکا در منطقه می خواند که در مقابله با امریکا و حمیات از فلسطین و مردم لبنان و حماس و حزب الله و نیز در نزدیکی هرچه بیشتر آنان به دولت های آمریکای لاتین جلوه یافته است. وی در عین حال می گوید البته این بدان معنا نیست که همه تظاهرکنندگان مرتجع و یا ساده لوح هستند و یا اینکه مطالبات مشروع ندارند و نیز به معنای تایید یکباره هرآنچه که دولت ایران انجام می دهد نیست.
وی می گوید مخالفین تنها مخالف دولت احمدی نژاد نیستند بلکه در مقابل میلیون ها نفر از طبقه کارگر در ایران هستند که می کوشند که از برنامه های اجتماعی مفید به حال آنان که متکی به درآمد نفت است دفاع کنند.
نویسنده مخالفین دولت احمدی نژاد را بخشی از جامعه معرفی می کند که نوعا از طبقه متوسط هستند و مورد حمایت ثروتمند ترین نیروهای طرفدار بازار آزاد در ایران قرار دارند. وی می افزاید در عین حال یک حمایت گسترده حتی در میان حامیان احمدی نژاد برای آزادی های بیشتر فردی دیده می شود و به همین جهت مسائل پیچیده ای مطرح است که در این موارد تنها مردم ایران حق دارند که تصمیم گیری کنند.
وی یک مسوولیت همفکران خود را مخالفت قوی با هرگونه تهاجم نظامی به ایران و نیز تحریم و هرگونه دخالت خارجی در امور ایران می داند و می افزاید "اگر ما درکسب این هدف موفق باشیم مردم ایران به خوبی قادر خواهند بود که سرنوشت خودشان را خود تعیین کنند."

(برگرفته از http://love-iran-1.persianblog.ir/post/26/)

دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در حالی برگزار شد که انقلاب اسلامی در آغاز راه دهه چهارم خود قرار گرفته است. در این دوره از انتخابات که آن را می توان باشکوه ترین انتخابات ریاست جمهوری در تاریخ انقلاب اسلامی دانست، دکتر محمود احمدی نژاد در یک رقابت حداکثری با حضور قریب به 40 میلیون نفری ملت که 85 درصد از واجدین شرایط را تشکیل می دهد، توانست با رأی بالای 5/24 میلیونی پیروز انتخابات گردد.
این پیروزی چشمگیر و اقبال بی نظیر ملت به کاندیدای اصلح، توسط برخی نامزدهای انتخاباتی قابل فهم نبوده و به جای بررسی عوامل موثر در پیروزی دکتر احمدی نژاد، به نفی و زیر سوال بردن حماسه بزرگ ملت پرداخته و ضمن همسو شدن با بیگانگان، نظام مقدس جمهوری اسلامی را به تقلب در انتخابات متهم می نمایند.

به طور مثال آقای مهندس موسوی بنا به گفته بسیاری از نزدیکانشان فردی اخلاقی ست که می توانست بسیار بهتر از این وارد صحنه انتخابات شود و حتی پیروز آن باشد اما...
هر چند بررسی عوامل موثر پیروزی دکتر احمدی نژاد در این دوره از انتخابات نیازمند مطالعات دقیق و همه جانبه است، اما به اختصار به برخی از این عوامل اشاره می کنیم:

1- کارنامه موفق دولت نهم در اداره کشور و اقدامات و خدمات دولت برای ایجاد رفاه و آبادانی کشور را می توان مهمترین عامل گرایش مردم به دکتر احمدی نژاد دانست. تلاش دولت برای کاستن از اختلافات طبقاتی و توجه ویژه به محرومین و طبقات پایین جامعه در قالب طرح ها و برنامه های مختلف از جمله طرح تقسیم سهام عدالت موجب گردید تا ضمن پایین آمدن «ضریب جینی»، رضایت نسبی را در طبقات پایین جامعه شاهد باشیم. رأی بالای ایشان در مناطق روستایی و شهرهای کوچک و متوسط نیز حکایت از توجه ویژه به این مناطق دارد. البته برخی پرداخت حقوق جبرانی بازنشستگان و سود سهام عدالت مقرن با روز انتخابات را عاملی در این زمینه می دانند که با توجه به ابلاغ دیر هنگام مجلس شورای اسلامی امری بدیهی بوده است و به هر حال این پرداخت ها انجام شده.

سیاست خارجی عزت بخش دولت نهم و ایستادگی در برابر غرب در مسئله انرژی هسته ای نیز از جمله اقدامات این دولت بود که در جذب بالای آرای دکتر احمدی نژاد موثر بود و مردم رضایت خود را در این زمینه در قالب نظرسنجی های مختلف و مصاحبه های صورت گرفته بارها ابراز نموده اند.

2- عنصر مهم دیگری که موجب اعتماد دوباره مردم به دکتر احمدی نژاد گردید، بی برنامه گی و ضعف رقیبانی بود که در این دوره از انتخابات در برابر دکتر احمدی نژاد وارد عرصه رقابت شدند. این نامزدها بیش از اینکه دارای برنامه ای قابل قبول و برتر از برنامه های دکتر احمدی نژاد باشند، بیشتر به تخریب و برجسته نمودن نقاط ضعف دولت پرداختند، غافل از اینکه طرح این گونه مسائل برای اقناع اکثریت مردم و تحقق سناریوی «عبور از احمدی نژاد» کفایت نمی کرد، لذا مردم ترجیح دادند به دکتر اعتماد نمایند تا دیگر نامزدهای رقیب.

3- هجمه های همه جانبه و همزمان و همسوی 3 کاندیدای رقیب احمدی نژاد که اغلب آنها خارج از دایره انصاف بود، نیز در گرایش مردم به سوی دکتر بی تأثیر نبود. حجم بالای اتهامات، سیاه نمایی ها، دروغ پردازی ها و دیگر بداخلاقی های سیاسی، زمینه را برای بی اعتمادی مردم به 3 کاندیدا و احساس مظلومیت برای دکتر احمدی نژاد فراهم آورد و این خود نوعی احساس همدردی و حمایت از وی را به دنبال داشت.

4- برگزاری مناظرات رو در رو را نیز می توان یکی از مهمترین مولفه های تأثیرگذار در اعتماد ملت به رئیس جمهور دهم دانست. برگزاری این مناظرات که در نوع خود بی سابقه بود، موجب شد تا مردم از نزدیک استدلال های طرفین را به خوبی ببینند و نقاط ضعف و قوت آنها را بررسی نمایند. این برنامه ها به خوبی نشان داد که منتقدین دولت آنقدر هم که ادعا می کردند از قوت استدلال برخوردار نبوده و برخی از اشکالات وارده، چیزی جز بهانه گیری های سیاسی برای کوبیدن رقیب نمی باشد.

5- حمایت برخی چهره ها و جریان های سیاسی نا خوش نام از برخی از نامزدهای انتخاباتی موجب ریزش آرای آنها و قرار گرفتن این آرا در سبد دکتر احمدی نژاد گردید. جریان های افراطی از قبیل نهضت آزادی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، حزب مشارکت و کارگزاران سازندگی - که افراطی گری و تشنج آفرینی را در پرونده خود دارند- آنگاه که همه جانبه به دفاع از میرحسین موسوی پرداختند گمان نمی کردند از سویی دیگر زمینه جدایی بخشی از بدنه پایگاه اجتماعی مهندس موسوی را فراهم خواهند آورد. اگر تا دیروز بخشی از نیروهای اصولگرا و مذهبی جامعه، نخست وزیر دوران جنگ را در دل گفتمان ارزشی و اصولگرا تحلیل می کردند، حمایت این جریان های باسابقه، موجب گردید تا میرحسین به عنوان نامزد اول جریان «دوم خرداد» شناخته شود و همین مسئله ناامیدی این طیف اصولگرا و ارزشی جامعه را از ایشان فراهم آورد. برخی از مواضع غیراصولگرایانه و افراطی وی در دوران تبلیغات کاندیداها نیز بر شدت این ریزش رأی تأثیرگذار بود.

6- تأکید بر گفتمان عدالت و تلاش برای مقابله با فساد، شعار اصلی بود که دکتر احمدی نژاد با تأکید و برجسته کردن آن در این دوره از انتخابات توانست بیشترین آرای شرکت کنندگان را جلب نماید. نام بردن از برخی از مفسدین اقتصادی و تأکید بر اینکه تلاش خواهد کرد تا با تمامی فاسدین اقتصادی در هر سطح و مقامی برخورد نماید و غده چرکین فساد را از بدنه نظام اسلامی خارج نماید، چنان با استقبال افکار عمومی مواجه گردید که می توان آن را به شوکی کلیدی در جهش بالای آرای دکتر احمدی نژاد تعبیر نمود.

7- مولفه دیگر موثر در رأی بالای دکتر احمدی نژاد را باید تحقق عملی شعار «مردی از جنس مردم» دانست. به راستی رفتار عملی و سکنات ظاهری دکتر از وی، رئیس جمهوری مردمی ساخته است که به سادگی و با صمیمیت در میان مردم زندگی می کند و با درد آنان آشنا است. این مسئله امروز به باوری همگانی تبدیل شده و اغلب مردم نسبت بدان اعتراف دارند. این در حالی است که متأسفانه در بخشی از نخبگان جامعه نوعی اشرافیت و تبارسالاری و جداانگاری خود از توده های مردم مشاهده می شود. معضلی که به طور عمومی بر فضای روشنفکری نیز حاکم است.
هر چند برخی جریان های سیاسی مخالف تلاش دارند تا این نقطه قوت رئیس جمهور محترم را که برخاسته از سیره اهل بیت (ع) می باشد، به عنوان نقطه ضعف معرفی نمایند ولیکن مردم بی توجه به این تبلیغ سوء علاقه خود را به این سیره حسنه ساده زیستی و مردم داری دکتر احمدی نژاد نشان دادند.

در این گزارش

 به تمام نکات مطرح شده درباره

 وضع اقتصادی ایران در مدت دولت نهم

و پیش بینی آن در دولت دهم

پرداخته شده است

بر اساس "گزارش توسعه جهانی (WDR) " بانک جهانی، از مجموع 15 شاخص اقتصادی مورد بررسی در سالهای 2004 تا 2007 ، عملکرد دولت نهم در 13 شاخص از جمله رشد اقتصادی، نسبت صادرات به واردات، جذب سرمایه‌گذاری خارجی، افزایش سرانه درآمد ملی و تشکیل سرمایه ناخالص مثبت ارزیابی شده است. این گزارش حاکی است، ایران دومین کشور پرجمعیت منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا به شمار می رود. اکثریت جمعیت 73 میلیونی این کشور جوان هستند که امیدوار به آینده بهتر هستند.

 به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، مقایسه دو گزارش توسعه جهانی بانک جهانی 2006 و 2009 که آمار مربوط به سال های2003 و 2004 با سال های 2006 و 2007 را ارائه می کند، از بهبود اکثر شاخص های کلان اقتصادی ایران در فاصله این دوره زمانی خبر می دهد.

*افزایش 2.7 درصدی نرخ رشد اقتصادی 
افزایش رشد اقتصادی و حجم تولید ناخالص داخلی ایران ناشی از افزایش قیمت نفت و حجم صادرات غیر نفتی ایران بوده است.

*افزایش سهم صنعت و کاهش سهم کشاورزی در اقتصاد

*رشد یک درصدی نرخ تشکیل سرمایه ناخالص
نرخ تشکیل سرمایه در سال 2004 نسبت به سال 2007 رشد یک درصدی داشته است.
تراز خارجی کالاها و خدمات ایران نسبت به تولید ناخالص داخلی نیز برای سال 2004 بالغ بر یک درصد اعلام شده و این رقم برای سال 2007 ، 3 درصد برآورد شده که افزایش سه برابری را نشان می دهد.

*رشد 97 درصدی صادرات و 37 درصدی واردات 
 
*افزایش سهم صادرات صنعتی از کل صادرات
نسبت صادرات صنعتی ایران به کل صادرات در سال 2006 افزایش 2 درصدی داشته است. نسبت صادرات صنعتی ایران به کل صادرات از 8 درصد در سال 2003 به 10 درصد در سال 2006 رسیده است.سهم صادرات کالاهای پیشرفته صنعتی از کل صادرات صنعتی نیز در این مدت افزایش سه برابری داشته است و از 2 درصد به 6 درصد رسیده است.

*رشد 8 برابری جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی
در عین حال دیون خارجی ایران نیز طی این مدت افزایش یافته است. در سال 2003 کل دیون خارجی ایران بالغ بر 11.6 میلیارد دلار گزارش شده بود که این رقم با افزایش 9 میلیارد دلاری به 20.11 میلیارد دلار در سال 2006 رسیده است.

*رشد 3300 دلاری سرانه درآمد ملی بر اساس قدرت خرید
درآمد سرانه ملی ایران بر اساس قدرت خرید نیز از 7550 دلار به 10800 دلار و درآمد ناخالص ملی بر اساس قدرت خرید از 505 میلیارد دلار به 766 میلیارد دلار افزایش یافته است.
بر اساس گزارش بانک جهانی سرانه تولید ناخالص داخلی ایران نیز رشد قابل توجهی داشته و از 5.7 درصد در سال های 2003-2004 به 6.2 درصد در سال های 2006-2007 رسیده است. 

* نرخ مشارکت زنان در فعالیت های اجتماعی ایران پایین است و این مساله سبب شده تا نرخ بیکاری در بین آنها بالا باشد. شاخص های بهداشت و آموزش ایران جزء بهترین ها در بین کشورهای منطقه است.

** ایران موفق به حذف تبعیض آموزشی بین دختر و پسر شده است
بنابراین گزارش، 15 سال پیش، دولت برنامه جامعی را برای توسعه ظرفیت های منابع انسانی طراحی و آغاز کرد. این برنامه سبب شد تا نرخ سواد آموزی در ایران به شدت افزایش یابد و فرصت های آموزشی برای مناطق فقیر و محروم کشور نیز فراهم شود.
در ادامه این گزارش آمده است: این موضوع همچنین موجب کاهش شکاف آموزشی بین زن و مرد در جامعه ایران شد و در نتیجه ایران به اهداف مورد نظر برای حذف شکاف و تبعیض های آموزشی بین مرد و زن دست یافته است.
در این گزارش آمده است: نرخ باسوادی بین جوانان نیز از 86 درصد به بیش از 94 درصد افزایش یافت که این رقم به خصوص در بین دختران چشمگیر بوده است.
طبق این گزارش هم اکنون تعداد زنان در دانشگاه ها دو برابر تعداد مردان شده است.
تلاش های زیادی برای اصلاح نظام فنی و حرفه ای ایران در حال انجام است. ارتقای سطح کیفیت آموزشی یکی از مهمترین اولویت های سیاستگذاران آموزش در ایران است.

** استانداردهای بهداشتی در ایران بالاتر از میانگین منطقه است
سطح بهداشت در ایران در طول بیست سال گذشته افزایش مطلوبی داشته و اکنون استانداردهای بهداشتی در ایران بالاتر از میانگین های منطقه است. پایبندی دولت به تعهدات خود در زمینه ارائه خدمات بهداشتی اولیه و موثر به همه مردم تاثیر زیادی در دستیابی به این موفقیت ها داشته است. طرح بزرگ بهداشتی ایران که طی دهه 1980 میلادی برای سال های 2000 - 1983 میلادی طراحی شد به نیازهای ضروری و اولیه بهداشتی جامعه ایران توجه ویژه ای داشته و به اقشار محروم و گروه هایی که با ریسک های بهداشتی بالایی روبرو هستند، تمرکز خاصی داشته است.
در نتیجه اولویت دادن و ارائه خدمات با کیفیت ابتدایی به کلیه اقشار جامعه، اکنون شاهد این واقعیت هستیم که سطح بهداشت در مناطق روستایی تقریبا با مناطق شهری برابر و یکسان است. نرخ مرگ و میر نوزادان و کودکان در مناطق روستایی تقریبا مشابه مناطق شهری است.

** نظام تامین اجتماعی 28 میلیونی ایران بسیار گسترده است
ایران نظام تامین اجتماعی وسیعی با 28 میلیون بیمه شده شامل تامین اجتماعی و خدمات درمانی دارد که به بخش وسیعی از جمعیت کشور خدمات ارائه می کند. این برنامه ها شامل آموزش و مشاوره و راهنمایی در زمینه یافتن شغل، بیمه بهداشت و بیکاری، ناتوانی و از کارافتادگی، بیمه بازنشستگی و کفالت و پرداخت های انتقالی شامل یارانه انرژی، مواد غذایی و مسکن و سایر خدمات و حمایت های اجتماعی است. بیمه های مختلف اجتماعی، حمایت های اجتماعی و برنامه های بازار کار تنها با سازمان کوچکی اداره می شود و مشکلات زیادی در زمینه تامین مالی، کارآیی و عدالت در این بخش به چشم می خورد.

** یارانه‌ها به بهره‌وری در ایران ضربه زده است
بانک جهانی در این گزارش تصریح کرد: علیرغم پیشرفت های قابل توجه در شاخص ها و معیارهای اجتماعی، اقتصاد ایران همچنان با چالش هایی روبرو است. با توجه به فشار بازار کار به دلیل پویایی جمعیت جوان و افزایش مشارکت زنان در بازار کار، اقتصاد ایران توانایی ایجاد شغل برای جمعیت جویای کار را ندارد و در نتیجه دستیابی به هدف کاهش نرخ بیکاری کاری سخت به نظر می رسد. علاوه بر اشتغالزایی، نرخ تورم نیز بالا است.
یارانه ها و کنترل های دولتی نه تنها سبب ضربه خوردن به کارآیی و بهره وری بلکه مشکلات و معضلات ساختاری مانع از توسعه بخش خصوصی در اقتصاد ایران شده است.

** اقتصاد ایران در تسلط شرکت های بزرگ دولتی
این گزارش با اشاره به روند خصوصی سازی در ایران نوشته است: طی سال های گذشته روند خصوصی سازی و آماده کردن بستری برای گسترش فعالیت بخش خصوصی کند بوده است.
در جولای سال 2006 میلادی دولت طرح بزرگی را برای خصوصی سازی صنایع استراتژیک و بزرگ اعلام کرد که براساس آن بخشی از سهام شرکت های بزرگ دولتی مطابق اصل 44 قانون اساسی باید به بخش خصوصی واگذار شود. اجرایی شدن این برنامه به علت پایین بودن تقاضای بخش خصوصی برای خریداری بخش زیادی از سهام شرکت های بزرگ دولتی، تا حدی به تاخیر افتاده است.

** دولت سال گذشته اصلاحات زیادی در فضای سرمایه گذاری بخش خصوصی اجرا کرد 
برای مقابله با مشکل بیکاری که هر سال با رشد چهار درصدی عرضه نیروی کار روبرو است، نیاز به دستیابی به رشد باثبات و پایدار اقتصادی با توجه ویژه به بخش خصوصی در زمینه های غیرنفتی و صادرات است. همچنین با توجه به تغییرات ساختاری در جانب عرضه نیروی کار و مشارکت زنان تحصیل کرده و متخصص و نیروی کار تحصیل کرده، باید تغییرات ساختاری در جانب تقاضای کار نیز ایجاد شود.
براساس این گزارش، اقتصاد ایران باید به سمت اقتصاد دانش محور حرکت کند. این موضوع در دورنمای برنامه پنج ساله چهارم توسعه لحاظ شده است. علیرغم تلاش های زیاد بانک مرکزی، نرخ تورم ایران همچنان دو رقمی است. این موضوع موجب افزایش نگرانی بخش خصوصی و بی تمایلی آن برای افزایش سرمایه گذاری و ایجاد اشتغال در اقتصاد ایران خواهد شد.

** یارانه‌های غیرهدفمند انرژی از مهمترین چالش های اقتصاد ایران
یکی از مهمترین چالش های اقتصاد ایران طی سال های اخیر پرداخت یارانه های غیر هدفمند انرژی است که 10 درصد تولید ناخالص داخلی ایران را تشکیل می دهد. هزینه ای که می تواند صرف گسترش سرمایه گذاری بخش خصوصی و ایجاد اشتغال شود، به صورت غیر هدفمند در اختیار گروه های مختلف اجتماعی قرار می گیرد. چالش دیگر فراروی رشد اقتصادی ایران، عدم دستیابی و دسترسی به علم و فناوری اطلاعات و زیرساختهای مربوط به آن است. علاوه بر این شفافیت، ارتقای نظارت موثر دولت و حسابرسی و بازرسی دقیق نیز لازم و ضروری است.

** یارانه سوخت طبقه مرفه در ایران 12 برابر فقراست
نیمی از جمعیت فقرای ایران که 5/4 میلیون نفر معادل 5/1 میلیون خانوار است، تحت پوشش شبکه های اجتماعی دولت، موسسات خیریه و سایر سازمان های غیرانتفاعی هستند. تا زمانی که پرداخت های انتقالی هدفمند نباشد، چیزی جز هزینه و بار مالی برای دولت در بر نخواهد داشت. گسترده بودن یارانه ها از جمله یارانه انرژی و یارانه های اعتبارات بیشتر به نفع طبقات مرفه و ثروتمند جامعه است. یارانه نان و دارو به شدت غیر هدفمند است و همچنین طبقه مرفه و ثروتمند 12 برابر بیشتر از طبقه فقیر و آسیب پذیر، یارانه بنزین دریافت می کند.
ایران با توجه به رشد جمعیت و کاهش زیرساخت های طبیعی، با چالش های زیست محیطی زیادی روبرو است. آلودگی هوا به نگرانی مهمی در مناطق شهری تبدیل شده است.
وسائل نقلیه موتوری هر سال پنج میلیون تن گازهای آلاینده وارد جو زمین می کنند. آلودگی هوا در تهران و سایر شهرهای بزرگ ایران فراتر از حد استانداردهای سازمان بهداشت جهانی و موجب بروز مشکلات سلامتی زیادی برای مردم ایران شده است. در تهران برخی مواقع مدارس به علت آلودگی بیش از حد هوا تعطیل می شود. علاوه بر این عدم وجود سیستم بازیافت آب موجب هرز رفتن مقادیر زیادی آب در ایران می شود. برای مقابله با این چالش ها دولت اقدام به نصب ایستگاه های شبکه کنترل کیفیت هوا در شهرهای بزرگ مثل مشهد، اصفهان و اراک کرده است. 

 لینک گزارشهای سالانه بانک جهانی از (WDR) در آدرس اینترنتی ذیل موجود است:

http://econ.worldbank.org/WBSITE/EXTERNAL/EXTDEC/EXTRESEARCH/
EXTWDRS/0,,contentMDK:20227703~pagePK:478093~piP
K:477627~theSitePK:477624,00.html

همچنین واحد اطلاعات اکونومیست در گزارش جدید که در ماه ژوئن سال 2009 میلادی منتشر شده است، به بررسی درجه ریسک فضای کسب و کار در ایران طی سالهای 2004 تا 2008 و پیش بینی سالهای 2009 تا 2013 میلادی پرداخت و رتبه ایران را اعلام کرد.
واحد اطلاعات اکونومیست برای تعیین ریسک فضای کسب و کار، 10 نوع ریسک شامل ریسک‌های سیاسی، اقتصاد کلان، فرصت‌های بازار، تقویت بخش خصوصی، سرمایه‌گذاری خارجی، تجارت خارجی و نرخ ارز، مالیاتها، تامین مالی، بازار کار و زیرساخت‌ها را مورد بررسی قرار می دهد.
بنابراین گزارش، درجه ریسک کلی فضای کسب و کار در ایران که در دوره 2004 تا 2008 میلادی 3.77 از ده بوده است، در دوره 2009 تا 2013 به 4.29 از ده رسیده که حاکی از کاهش درجه ریسک ایران است.
این گزارش تصریح کرد:کاهش 8 نوع ریسک‌ سیاسی، تقویت بخش خصوصی، سرمایه‌گذاری خارجی، تجارت خارجی و نرخ ارز، مالیات‌ها، تامین‌ مالی، بازار کار و زیرساخت‌ها در ایران طی سالهای 2009 تا 2013 پیش بینی شده است و در حالی که ریسک اقتصاد کلان ثابت می ماند، ریسک فرصتهای بازار با افزایش مواجه خواهد شد.
در ادمه به بررسی وضعیت جزئیات 10 نوع ریسک در ایران می‌پردازیم.
بر اساس گزارش واحد اطلاعات اکونومیست، درجه ریسک سیاسی ایران از 3.6 به 3.9 از ده رسید که حاکی از پیش بینی کاهش ریسک است و رتبه ایران در ریسک سیاسی نیز با چهار پله بهبود در جهان به 72 خواهد رسید.
ریسک اقتصاد کلان ایران در این گزارش‌ 6.1 از ده اعلام شده بود که این رقم در سالهای 2009 تا 2013 حفظ خواهد شد ولی رتبه ایران با بهبود 9 پله ای به 63 خواهد رسید. 
این گزارش افزود: ریسک تقویت بخش خصوصی در ایران با بهبود 0.2 درجه ای مواجه خواهد شد و ریسک سرمایه‌گذاری خارجی ایران نیز با یک کاهش 0.9 درجه‌ای رو به رو می شود و رتبه ایران در این ریسک نیز تغییری نخواهد کرد.
این گزارش حاکی است: پیش بینی شد ریسک تجارت خارجی و نرخ ارز در ایران با بهبود 0.9 درجه‌ای مواجه شود و رتبه ایران نیز در ریسک تجارت خارجی در جهان با صعود یک پله‌ای رو به رو گردد.
واحد اطلاعات اکونومیست با پیش بینی کاهش 1.3 درجه‌ای ریسک مالیاتها در ایران از بهبود 5 پله‌ای رتبه ریسک مالیاتی ایران در جهان خبر داد. 

"او خواهد آمد

سرزمینی به سبزی چمن های معطّر باید برای قدومش

سرزمینی به وسعت جانهای مان

دست من و توست باغبان این دشت

و تا ما نشویم گشایشی در این باغ نیست

ما شدنی برای رهایی

ما شدنی برای پیوست

سرزمین رؤیایی ما نزدیک است               و او

خواهد آمد"

می گویند هر وقت کسی در کابینه از کار خسته می شود احمدی نژاد به او می گوید: " نباید خسته شویم، امام زمان تنهاست"

به یاد او که...

در روزهای اخیر اتفاقات شیرین زیادی به وقوع پیوست که در لا به لای آن حوادثی تلخ کم رنگ شد. دستور پی گیری صدمه زنندگان به مردم بی گناه، تنفیذ حکم رئیس جمهور به دست رهبر و تحلیف رئیس جمهور که امروز اتفاق افتاد.

- در مورد مسئله اول که خواست عمومی بود و بایستی با برخورد با چنین افراد خود سری که به جای پاسداشت نظام و هویت و کرامت انسان ها در نظام اسلامی به آن ضربه وارد کرده اند برخورد شود و به نظر من بایستی برای عاملان اصلی و مهم آنان مجازات هایی سخت تر از مهمترین خلاف ها در نظر گرفت. چرا که کرامت و جان انسان ها مهمترین چیز در نزد خداوند متعال است و "هر کس کسی را زنده کند انگار تمام انسان ها را زنده کرده و هر کس کسی را -به ناحق- بکشد، انگار همه را کشته"

- در مراسم تنفیذ برخی نکات جالب بود: عدم حضور هاشمی اولین نکته ای بود که به چشم می خورد و عمق احساسات میان احمدی ن‍ژاد و او را نمایان می کرد. حضور افشین قطبی، که با حضورش خود را در قلب من - که به خاطر گفتمان نویی که با فرهنگ صبور منشانه و با ادب خود به ورزش و به طور کل جامعه ایران وارد کرد او را دوست داشتم- محبوب تر کرد از نکات جالب توجه دیگر بود. سخنان احمدی نژاد که خود را خادم هفتاد میلیون ایرانی نامید از نکات برتر این جلسه بود. گزارشات و تحلیل های بسیار عجیب تلویزیون فارسی BBC نیز از نکات فرعی ماجرا بود. این شبکه یا تاکید بر صحنه بوسیدن شانه رهبر توسط احمدی نژاد و با مقایسه آن با چهار سال پیش که او دست ایشان را بوسیده بود این گونه تفسیر کرد که چون احمدی نژاد این بار دست رهبر را نبوسید، روابط این دو کمرنگ شده است. اما هر بیننده ساده ای هم با دیدن این مراسم می فهمید که در هنگام کرنش برای بوسیدن دست رهبر، ایشان احمدی نژاد را از این کار منع کردند و اگر به سخنان ایشان نیز گوش می کردند می فهمیدند که رهبر سرما خورده بود و بدین جهت احمدی نژاد را از بوسیدن دستش منع کرد و او به سمت شانه رفت. البته این اولین بار نیست که این به اصطلاح رسانه از تفسیر درست چنین مسائل ساده ای به دلیل نفع شخصی اش در نشان دادن غیر واقعیتی به رنگ برّاق لذت می برد و بییندگان را نیز همراه خود می بیند. برخی از مردم به دلیل اینکه اعتراضاتشان کاریکاتور انقلاب 57 خوانده شد شب با صدای بلندتری شعار دادند.

- در مراسم تحلیف، احمدی نژاد بار دیگر به این مطلب اشاره کرد که مهم نیست چه کسی به چه کسی رأی داده است و باید برای ساختن ایران تلاش کنیم. مراسم تحلیف امسال پر شور تر و با تزئین مجلس به رنگ های مختلف (احتمالاً به دلیل قرابت با روز میلاد منجی) برگزار شد. آقای لاریجانی هم بر تعامل و همکاری بیشتر مجلس برای درس دادن به غرب اشاره کرد و احمدی نژاد در پاسخ به برخی کشور های غربی از جمله آمریکا که از تبریک گفتن به او خودداری کرده بودند گفت: نه اخم شما و نه لبخندتان برای ملت ایران ارزشی ندارد (و همیشه با این جملات غرور آفرینش مرا مفتخر می کند).

تبریک نگفتن اوباما به احمدی نژاد و تبریک گفتن احمدی نژاد به او چند پیام دارد دارد و به نظر من مهمترین آن این است که احمدی نژاد به خواست ملت آمریکا با تبریک گفتن به اوباما احترام گذاشت و اوباما از این کار طفره رفت. او با این حال گفته که احمدی نژاد را رئیس جمهور ایران می داند چون مردم به او رأی داده اند. این مسئله تناقض آشکار سخنان وی در احترام به خواست ملت ها را نمایان می کند می تواند به پیشبرد کلام ایران در جهان به واسطه احترام به خواست ملت ها کمک کند.

دکتر احمدی‌نژاد در نامه‌ای به رییس قوه قضائیه با اشاره به بازداشت عده‌ای از شهروندان که براساس دعوت و تحریک برخی افراد و جریانات سیاسی داخلی و با حمایت تبلیغاتی دشمنان خارجی روی داده است خواستار تسریع در رسیدگی همه جانبه به وضعیت کلی متهمین و تعیین تکلیف آنان و اعمال حداکثری رأفت اسلامی نسبت به آن دسته از شهروندانی که ناآگاهانه در این مسیر قرار گرفته اند شد.
متن کامل نامه رییس جمهور به شرح زیر است:

حضرت آیت الله هاشمی شاهرودی
ریاست محترم قوه قضائیه
سلام علیکم
همانگونه که مستحضرید در جریان حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری که براساس دعوت و تحریک برخی افراد و جریانات سیاسی داخلی و با حمایت تبلیغاتی دشمنان خارجی روی داد، عده‌ای از شهروندان نیز بازداشت شدند.
نظر به گذشت مدت قابل ملاحظه از زمان بازداشت، انتظار می‌رود ضمن تسریع در رسیدگی همه جانبه به وضعیت کلیه متهمین و تعیین تکلیف آنان، دستور فرمایید با اعمال حداکثری رأفت اسلامی نسبت به آن دسته از شهروندان که ناآگاهانه در این مسیر قرار گرفتند، طعم گوارای محبت دینی و ملی را به آنان چشانده و در روزهای شادی و سرور ملت در اعیاد شعبانیه و به ویژه در آستانه میلاد پرخیر و برکت کانون مهر و عطوفت جهان حضرت مهدی(عج)، دلهای نگران بستگان و دوستان آنان را آرامش بخشیده و کام خانواده های محترمشان را با آزادی آنان شیرین سازند.
اینجانب رجاء واثق دارد که ملت بیدار و حماسه‌ساز ایران، دست در دست یکدیگر و با همدلی و مهرورزی همه عزم و توان خود را برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های عظیم کشور، در راستای اعتلا و عظمت و شکوه و افتخار بکار خواهد بست و دشمنان این سرزمین پاک و زرخیز را چونان همیشه رسوا و ذلیل خواهد ساخت.
بدیهی است کلیه دستگاه‌ها و نهادهای ذیربط، هماهنگی کامل و همکاری لازم را با دستگاه محترم قضایی به عمل خواهند آورد. توفیقات جنابعالی و همه خدمتگزاران به ملت عزیز را از خداوند سبحان مسألت دارد.
محمود احمدی نژاد

دکتر محمود احمدی‌نژاد صبح امروز (جمعه) در آیین یازدهمین هم اندیشی علمی - پژوهشی اساتید کشور گفت: امروز سازمان بسیج اساتید درخت تناوری است که نقطه امید و اتکای انقلاب اسلامی در عرصه‌های علمی، فکری و فناری تبدیل شده است.
رییس جمهور افزود: دانشگاه باید با فرهنگ و اندیشه بسیجی اداره شود و پرچم فرهنگ بسیج به عنوان پرچم عزت، آزادیخواهی و روحیه نشاط باید در دانشگاه برافراشته شود.
دکتر احمدی ‌نژاد در ادامه خطاب به اساتید بسیجی با بیان اینکه ضرورت دارد در افق نگاه خود تجدیدنظر کنیم، اظهار داشت: باید در دانشگاه‌ها سطح انتظار از خودمان را بالا ببریم و انتظار این است که دانشگاه و حوزه پرچمدار تحولات گوناگون در کشور باشند.

دکتر احمدی نژاد در ادامه اظهار داشت: در روزهای اخیر عده ای با خیال خام خود به تکاپو افتادند تا رابطه دولت و رهبر عزیز انقلاب را خدشه‌دار جلوه دهند و با جار و جنجال، جدایی و فاصله بین دولت و رهبری را القاء کنند در حالی که آنان نمی‌دانند که نوع رابطه ما با مقام معظم رهبری فراتر از قالب‌های سیاسی و اداری است و از جنس محبت ، اعتقادی و پدر پسری است.
وی تصریح کرد: وارد شدن بدخواهان در چنین عرصه ای و القاء چنین شبهاتی حرکتی بی‌نتیجه است و آنها قطعا چنین آرزویی را به گور خواهند برد و این راه به روی شیاطین بسته است.
دکتر احمدی‌نژاد با بیان اینکه انقلاب اسلامی یک حقیقت پویا و جریان پیوسته تاریخی است، خاطر نشان کرد: انقلاب اسلامی در ایران یک جهش بلند در راستای تداوم مسیر حرکت توحیدی بشریت است.
وی افزود: ملت ایران در این انتخابات به رغم تلاش بدخواهان مهر تأیید آگاهانه و مستحکمی را به پای انقلاب و اندیشه ولایی زدند.
رییس‌جمهور با اشاره به تلاش دشمنان برای مخدوش کردن اقتداری که در ایران به واسطه انتخابات اخیر ایجاد شده است، تصریح کرد: مطمئن هستم انقلاب ریشه‌دارتر از آن است که با چنین بادهایی بلرزد و به فضل الهی همه جار و جنجال‌ها را به زباله‌دان تاریخ خواهد انداخت.

عدالت ، روح حاکم بر فعالیت های دولت است
رییس‌جمهور عدالت را روح حاکم بر فعالیت های دولت دانست و تاکید کرد: عدالت نقطه آغاز به سمت کمال است به هر میزانی که به سمت عدالت حرکت می کنیم شکوفایی ها اتفاق خواهد افتاد و باید به نقطه ای برسیم که هیچ کس در ایران احساس نکند که فرصتی از او دریغ شده است. باید همه احساس کنند که شهروند درجه یک هستند.
دکتر احمدی‌نژاد افزود: از سوی دیگر باید به نقطه ای برسیم که هیچ کس خیال نکند بالاتر از دیگران است و حق فراتر از قانون برای خود قائل باشد. باید به جایی برسیم که کسی گروه و دسته خود را مالک کشور نداند و برای خود حق انحصاری و امتیاز ویژه قائل نباشند.
وی افزود: عدالت روحیه امید را در ملت ایران زنده می کند گر چه کار سخت و نبرد گسترده و همه جانبه‌ای است اما شدنی است.
دکتر احمدی‌نژاد با بیان این دولت در دوره جدید باید به دنبال ایجاد تحولات اجتماعی باشد، خاطر نشان کرد: در نظام اسلامی همه باید احساس امنیت و آرامش کنند و هیچ‌کس نباید احساس کند که کرامت او مخدوش شده است و از این رو جامعه اسلامی باید سرشار از نشاط، شادابی، سرزندگی و امید باشد

و اما از اشتباهات درون نظام نیز نباید گذشت؛ رانتی شدن مناصب، اعمال نفوذ در جریانات و سوء استفاده برخی از قدرت، تجمیع بیت المال به ناحق، رواج فرهنگ اشرافی گری در بین مسئولین و ساده انگاری مشکلات و عدم برنامه ریزی درست با استفاده از نیروی متخصص راه را بر ما تنگ کرده است.

با این حال و در مجموع دو مطلب بالا، به نظر می رسد راه خروج از فروپاشی داخلی و عدم باج دادن به آنانی که عدم خیر خواهیشان برای مردم ایران سال هاست که اثبات شده نگرش جدید مسئولین به مقوله اداره کشور بر اساس حق طلبی و استفاده از نیروی کارآمد، بدون در نظر گرفتن ملاحظات غیر موجه و تصحیح سیاست های اجرایی نهاد و سازمان هایی مانند صدا و سیما در شفاف سازی و راست گویی ست. امید است مردم فهیم ایران بار دیگر در ادامه خنثی کردن نقشه های دشمن خارجی، دوست داخلی را دریابند و دشمن داخلی اصلی را با صبر و متانت از پای در آورند تا مسیر صحیح انقلاب همچنان به تکاپو برای بهتر شدن ادامه دهد.

-------------------------------------------

آیا شما احمدی نژاد را دیکتاتور می دانید؟ به نظر شما احترام باید گذاشت اما برای من اثبات کنید که او چگونه دیکتاتور ست؟ آیا برچیدن سازمان مدیریت که در آن وزیر جز با بردن سکه نتواند طرح خود را اجرایی کند دیکتاتوری ست؟ آیا درخواست اجازه برای ورود بانوان به ورزشگاه ها دیکتاتوری ست؟ آیا دفاع نظری از مردمی مظلوم در دنیا دیکتاتوری ست؟ آیا سخن گفتن از پیامبر رحمت و آزاد کردن ملوانان انگلیسی به دلیل رافت به مردم انگلیس پس از نامه عذرخواهی دولت آن کشور دیکاتوری ست؟ آیا مخالفت چند باره با برخورد های گشت ارشاد که به طور مستقیم زیر نظر دولت نبوده دیکتاتوری ست؟ آیا انتخاب معاون اول که حق قانونی رئیس جمهور است دیکتاتوری ست؟ آیا جدا کردن 40 میلیونی مردم رای دهنده از آشوبگران واقعی دیکتاتوری ست؟ آیا اعتقاد به دوستی با تمام مردم دنیا حتی مردم رژیم صهیونیستی نشانه دیکتاتوری ست؟ آیا افشای کسانی که به حقوق مردم تجاوز می کنند و کرده اند دیکتاتوری ست؟ آیا نتیجه 24 میلیون رای که به گفته تمام ناظرین نامزدها هم کمترین تخلف انتخاباتی را داشته دیکتاتوری ست؟ آیا چهار سال دم زدن از عزت ایرانیان در جای جای دنیا تا به مذاکره کشاندن تمام کشورهای غربی و دست برداشتن آنان از تهدید ایران نشانه دیکتاتوری ست؟ آیا در یک کشور که دیکتاتور حاکم است از او در صدا و سیما و محافل اصلی قدرت انتقاد می شود؟

چگونه او را به صفتی می خوانید که هیچ دلیلی بر آن نمی یابید؟ خوبست که به گذشته این چهار سال و اقدامات او نیز نظری بیفکنید.

مهدی وزیریان